Het is geen geheim dat ik een groot fan ben van lente, zomer, zonneschijn, water, poedelen, zand, strand en alle andere zomerse geneugten. Maar al hebben de lente en de zomer mijn voorkeur, met een beetje moeite zie ik ook de pracht van de herfst.
Vorig jaar heb ik me al verbaast over het verschijnen van de pepernoot op 15 september (klik), maar wat ik vandaag in ons buurtkrantje las, nou daar ging ik bijna horizontaal van.
De bouw van de ijsbaan is bijna voltooid bij de lokale I.ntratuin in het nabijgelegen gehucht. We gaan dit jaar blijkbaar direct van de Zomerse BBQ naar Koek en Zopie op de ijsbaan.
What about de na-zomer en de herfst?? Nog even op een terrasje zitten, weliswaar met een dikke jas aan, maar toch genietend van de laatste zonnestralen? Hoe zit het met de boswandelingen op een herfstachtige zondagmorgen? U kent dat wel, zoekend naar paddenstoelen, eikeltjes, kastanjes terwijl de bospaden bezaaid liggen met bladeren in de meest onvoorstelbare kleuren. Of op een miezerige herfstdag thuis komen, een kaarsje aansteken en de verwarming voor het eerst een tikkie hoger zetten om vervolgens met een kop thee (of chocolademelk met slagroom) op de bank te kruipen met een goed boek? Of omhoog kijken en de eerste strak blauwe vrieslucht zien?
De arme herfst is een een verdomhoekje geplaatst en ik ben verplicht aan mijn 3-jarige dochter uit te leggen dat Sinterklaas nog steeds in Spanje zit en dat het nog heuls, heuls lang duurt voordat die Goede Man in 't Land komt. (Want ja, 3 maanden duren tergend lang als je net 3 bent!!!)
Dames, ik word er spontaan recalcitrant van, en ben van plan deze herfst in ere te houden. Kijk, als we dan toch een verregende zomer achter de rug hebben, laten we dan hopen op een Herfstige Herfst!!
