"Boren"

Vanochtend moesten Uk en ik al vroeg bij mijn Grote Vriend, De Tandarts, zijn. Een appeltje-eitje voor mijn meid. Bij het horen van de achternaam sjeesde ze de behandelkamer in en sprong op de stoel, en nog voor de tandarts "A" kon zeggen, had zij haar mondje al wijd open. Na een complimentje voor het goede poetsen, en een muntje voor het speelgoed-apparaat was zij klaar en blij. Ik wat minder... Mag over een paar weken terug komen omdat er weer eens geboord moet woorden.

Enfin  na de tandarts, haastte ik me (het lijkt wel alsof ik niets meer in een normaal tempo kan doen) richting vriendin en man om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen in Het Klussen nl. Gaatjes Boren. Met een bezorgd gezicht overhandigde De Man zijn kostbare boormasjien ondertussen wat instructies prevelend. Mijn een staalhard gezicht verzekerde ik hem dat alles wel goed zou komen (schatje) waarna zijn gezicht serieus ernstige trekjes aannam. Blijkbaar kwam ik niet erg overtuigend over. De waarheid is dat ik nog nooit een boormasjien heb gehanteerd, laat staan een gaatje heb geboord!!
Nu heb ik gelukkig het www ter beschikking (mijn eigen thuisbibliotheek) en na wat gegoogle heb ik besloten dat ik wel in zal zijn wat gaatjes in huis te creëren zodat ik na 5 jaar eindelijk eens wat gordijnen op kan hangen i.p.v. tegen die zongebleekte en vergeelde rolgordijnen aan te kijken. Bovendien Staat er nog een hordeur, die uiteindelijk zal moeten komen te Hangen (gebruikmakend van het waterpas hoor Lynda) En als we dan toch bezig zijn, dan gaat er een plank komen om het gasfornuis op te zetten, zodat ik eindelijk eens een niet-functionerende, koelkast weg kan brengen naar de stort. En als ik dan toch aan het boren ben, dan zet ik mijn kamerhoge kattenkrabpaal ook eens goed vast. En als ik de smaak goed te pakken heb, boor ik links en rechts nog wat gaatjes!!

Voor degenen die zich nu ernstig zorgen aan het maken zijn... Uk is een dagje bij vriendin uit veiligheidsoverwegingen.....

(En er ligt een liter aan schuurmiddel klaar voor de deuren Zuster. Thanx)

Over het nut van Vetrollen onder den Oksels...

Zonder dramatisch te willen doen, kan ik U vertellen dat de herfst en wintermaanden nooit erg aangenaam zijn voor mij. De periode begint eind September (afscheid van Oudste Uk), de feestdagen (zonder Oudste Uk), mijn verjaardag (geen notities van Oudste Uk) tot aan de verjaardag van diezelfde Oudste Uk eind februari. En ieder jaar poep ik zeven kleuren stront, omdat ik bang ben weer eens in een depressie weg te zinken. En dat weiger ik dus pertinent!! Dus wapen ik me. Op mijn manier, vul ik dagen en gedachten met "Projecten".
Tijdens die periode ga ik heel bewust leven. Mindfulness 24 uur per dag. En ieder avond, voor het slapen gaan, herhaal ik mijn mantra: "Dit was niet de zoveelste dag zonder Grote Uk, deze dag brengt mij dichter bij het moment dat ik weer herenigd ga worden met Grote Uk...."
Een om geestelijk te overleven, creëer ik dus mijn "Projecten"....ik moet iets doen. Mijn handen moeten bezig blijven, zonder dat ik weg kak in negatieve gedachten. En natuurlijk doe ik niet zo maar "iets", nee, ik ben veeleisend. Het moet niet te veel aandacht vergen. Het mag niet al te veel energie vreten (want dan houd ik niets meer over). Het moet te verenigen zijn met het leven met Kleine Uk. En er mag geen enorme prijskaart aan hangen. Het schilderen doe ik maar beperkt tijdens de wintermaanden, vanwege het gebrek aan goed licht. En zo ben ik dit jaar uitgekomen op het breien en haken.
Vol enthousiasme heb ik me ingelezen, wat kleine dingen aangeschaft, en zijn de eerste breisels al van de naald af gerold. Het zijn nog simpele zaken als sjaals en mutsen, maar Kinders, wat heb ik er een plezier in!!! Ik geloof dat ik met een bepaalde zekerheid kan stellen, dat dit me wel een paar maanden kan boeien (zo niet, dan heb ik nog altijd een puzzel liggen van 2000 stukjes)
En dan nu die vetrollen... Misschien kent U ze wel... Die Vetrolletjes op bh-hoogte... Net onder den Oksels...
Wel Dames, ieder nadeel heb zo z'n voordeel... Tussen die Vetrollen onder den Oksels, blijven mijn breinaalden keurig netjes zitten!!  Hoppa, rechter breinaald tussen de vetjes, en breien maar!! Niks niet krampachtig vasthouden. Heel relaxed hangt die naald tussen de rollen die ik normaal gesproken verdoem. Ziet U Dames, ik KAN dus niet zomaar al te veel afvallen, want dan raak ik mijn breirolletjes kwijt!!!