Hoor de wind waait...

Nou, hier waait-ie niet door de bomen, maar giert-ie door het centrum. De meest vreemde voorwerpen komen door de straat heen gewaaid. Van parapluukes tot, zowaar, een klein keffertje dat omver geblazen werd.
Nu is de wind buiten natuurlijk niet zo'n vreemd fenomeen, maar hier in het Roze Barbie-appartementje woeit de wind gezellig mee. Er kan zelfs geen keerske meer aangestoken worden. Binnen 5 minuten is-ie al uit geblazen. En vanwege ons oude afzuig-systeem, worden we 24 uur per dag getrakteerd op waai-muziek. Da's knus de eerste 24 uur, maar daarna wordt het toch flink irritant. Met name omdat er flarden van gesprekken van de flat-genoten zo maar mijn huiskamer worden ingewoeid.
Zo weet ik nu dat de Mevrouw op de begane grond haar hondje heeft moeten laten inslapen, en haar verdriet hoor ik twee hoog (toch maar even langs gaan vandaag) De nieuwe bewoonster onder mij, houdt er een rijk sociaal leven op na, en kwebbelt non-stop met een bootlading aan bekenden. Daarnaast ben ik getuige van de gesprekken die mijn soft-drugs-dealende-schuin-onder-buurman in zijn doorgeflipte momenten met zichzelf voert. Hij "maakt" muziek vind hij zelf....
Maar goed, toen ik vanochtend om 5 uur wakker werd gemaakt door de badkamer-rituelen van een mannelijke mede-bewoner (en dat inclusief kreunende ochtendscheet en een sexuele handeling onder de douche) was de maat toch wel redelijk vol. Vandaag gaat er telefoontje richting Woningbouw. Dat ze het boeltje wat mij betreft maar geluiddicht mogen maken. En wind-vrij graag......