Coach Potato

Daar ben ik weer. Zo'n 4,3 kg. lichter (Dames, ik ben me de krabsalademalaria geschrokken op de weegschaal, het grappige was er in één klap vanaf!), vol goede moed en plenty energie. Wat er gebeuren moest, is gebeurd. Wat er gedaan moest worden, is gedaan. Hoofdstukjes afgesloten, en nieuwe blanco bladzijde voor mijn neus. Ben nog een beetje van slag vanwege de moedige keuze van een bekende, om in het buitenland te gaan procederen voor een omgang met haar kind. De voorbereidingen die getroffen moesten worden, en klaar staan voor haar verhaal 24 uur per dag, al het papierwerk, heeft er goed ingehakt omdat het zo dicht bij mijn eigen situatie komt. Voornamelijk omdat ik die stap destijds ook genomen heb, en ik van tevoren al weet dat het een verloren zaak is. Maar goed, hoop mag je niemand ontnemen.
Het nieuws dat verder te melden valt: Ukkie's papa is bijna heulemaals out of the picture, ik heb er mijn handen vanaf getrokken. Een nieuw kapsel, heftig aan de lijn, zie bovenstaand goed resultaat, en ben een boost aan het geven aan mijn sociale leven. Want Dames, ik moet eruit, anders word ik knettergek! Da's inclusief wat uitjes in het gezelschap van Heerschappen. Nu zijn betreffende Heerschappen zeer goede vrienden, dus niks niets romantisch, maar goed, men moet toch ergens beginnen om weer wat volwassen gesprekken te voeren buitenshuis. Want ik wil de deur uit! Ik begin zo langzamerhand vergroeid te raken met het meubilair, en da's geen goed teken!
De Zampen komen in een later stadium wel. Ondergetekende is serieus aan het overwegen zich in te schrijven op een datingsite, om zo weer wat practicum-ervaring op te met het socializen met leden van het andere geslacht.
Nu is zo'n datingsite regelrechte humor. Ooit één keer eerder gedaan, en had er een dagtaak aan al het Manvolk bij te beunen. Ik heb me regelmatig in een incontinentie-stuip gelachen vanwege de reacties. Een meneer vertelde mij dat zijn moeder mijn profiel had gelezen, en dat-ie daarom reageerde. Een relatie is er uit het hele avontuur nooit uit voort gekomen, maar ik heb er een hele toffe vriend aan overgehouden, dus was het de moeite waard.
Ukkepuk gaat als een stoomtrein door het leven, en is errug peuter-eigenwijs en laat me iedere dag genieten van een zeer koppig karaktertje. En zoals het een goede moeder betaamt: Dat heeft ze niet van mij! Dat heeft ze van haar Pa!
Zo, en nu ga ik een blogrondje maken om te kijken wat ik allemaal gemist heb!!!