2011

Terugblikkend op afgelopen jaar, kan ik constateren dat er steeds meer balans in ons leventje komt. Datgene waar ik al zolang naar zocht, rust en sereniteit, hebben de weg gevonden naar ons huiske.
De financiële rotzooi die Ex 2 achter liet, is helemaal weggewerkt, en diezelfde Ex heeft de beslissing genomen geen contact met Kleine Uk te onderhouden. Triest? Wel nee! We hebben nu rust, minder stress en een gezellig leven met z'n tweetjes.
Ook lijkt het alsof er meer stabiliteit komt op het familie-front. Grenzen zijn duidelijk gemaakt en worden (soms mokkend) geaccepteerd. Het blijft een huishouden van Jan Steen, en bepaalde zaken veranderen nu eenmaal niet, maar al met al zijn de pieken en dalen veranderd in een glooiend landschap.
Bepaalde vriendschappen werden intensiever, andere verwaterde. Misverstanden werden uit de weggeruimd of waren juist aanleiding tot al of niet tijdelijk, onderbreken van contact.
Grote en kleine drama's kwamen, en vertrokken. De gelukkige momenten wegen op tegen de wat mindere momentjes. Veel gezelligheid, veel rust in huis.
En ja, ik wordt weer mama genoemd door ALLEBEI mijn dochters!
Hoe dat voelt kan ik werkelijk niet onder woorden brengen. En als ik het zou proberen, dan zou dit wel een erg emotioneel blogje worden zo aan het eind van het jaar. En daar zit niemand op te wachten zo tussen de oliebollen en fluitend vuurwerk...

Ik wens jullie allemaal het aller, allerbeste voor komend jaar. Dat we met z'n allen mogen blijven dromen, en dat sommige dromen uit mogen komen.

Knuffels,
Diana