Peuterstreken en piercings

Definieerbaar als ongewenst of ongepast gedrag van een 2- tot 4-jarige waarvan betreffende peuter verrekte goed weet dat getoond gedrag niet acceptabel is en uitgevoerd met de nodige ondeugd. Het gedrag na het kattenkwaad gaat gepaard met een "sorry" en glimmende oogjes. De opvoedkundige taak van de ouders wordt hierbij ernstig in verlegenheid gebracht vanwege de onbedwingbare neiging in schaterlach uit te barsten.
Nu werd ik na de schilderavonturen van mijn dochter aardig in de maling genomen door familie, vrienden en kennissen. Haar eerste bijnaam was Houdini omdat ze stilletjes en behendig overal uit/in/achter/naast/voor komt. Mijn kleine woelwater is in staat om zich te ontdoen van haar slaapzak, uit voorzorg al achterstevoren aangetrokken met de kindveilige ritssluiting goed vastgezet. De kinderstoel heb ik een jaar geleden al opgegeven, en zelfs het auto-zitje is niet veilig voor de behendige vingertjes van mijn schatje. Haar nieuwe bijnaam is Picasso om duidelijke redenen.
Het werd dus tijd om mijn moederlijke taken serieus te nemen en de teugels eens eventjes goed aan te trekken. Kleine Uk weet nu dat er niet in en uit bed geklommen wordt, dat er allen op, door mamma aangereikt, papier wordt getekend. Verder heb ik de altijd bereidwillige oppas vriendin geïnstrueerd Uk vooral niet onbewaakt te laten, in verband met het hoge ondeugd-gehalte. Toen vriendin was uitgelachen, snapte ze mijn motivatie, en beloofde mijn raad op te volgen.
Weet U noch dat ik heen en weer ren? Zo ook vandaag. Dus Uk werd onder de liefhebbende vleugels van vriendin geplaatst, terwijl mama een poging deed het ren-je-rot-record te verbreken. Tussen de bedrijven door pleegde ik wat telefoontjes om te kijken of iedereen nog heel was. En op die vraag hoorde ik een stilte.....
Wat bleek, Uk was bij vriendin naar boven gehobbeld om een spelletje te pakken op de kamer van haar bijna 14-jarige dochter (die zoooooo kaartjes heeft voor Justin Bieber en zooooo enorm puber is!!!). En vriendin dacht na 10 minuten dat het toch wel erg lang duurde voordat Uk de trap weer af kwam gekuierd. Op een schreeuw naar boven, gaf mijn dochter keurig aan dat ze zat te spelen op "Zissa's kamer". En dan volgt er een domme actie van vriendin, nl. niet vragen WAARMEE Uk zo lief aan het spelen was. Dat bleek dus een potje fel rode nagellak te zijn waarmee Uk de een "prachtig" (en dat zijn Uk's woorden) deur-kunstwerk mee had geproduceerd.
En toen was het mijn moment om heuls, heuls hard en ongegeneerd in een kronkel te liggen! De verklaring van Uk: "Is niet verruf!!!! Is naggulak!!!"
Volgende keer toch maar wat specifieker zijn in mijn opvoedkundige uitleg van wat wel en niet toegestaan is....

En voor u allen die zitten te wachten op een foto van mijn piercing: ik kan U alleen een foto van het gaatje tonen. Ik kwam er deze avond achter dat-ie foetsie is. Ik denk dat ik ergens achter ben blijven haken, al heb ik niets gevoeld. Zaterdag mag ik terug naar het gaatjes-vrouwtje, en dan hoop ik dat ze er een terug kan zetten. (al vrees ik dat het dan al te laat is en dichtgegroeid is)