En na 19:00 uur.... over een stijf probleem

En jullie dachten dat ik na 19:00 uur rust had? Over het algemeen wordt het dan een ietsie rustiger, MITS........

Mits de hond het dan niet op zijn heupen krijgt. 10 maanden oud is-ie nu, en hij gedraagt zich als een honden-puber inclusief de ontdekking van zijn sexualiteit. Als een bezetene rende hij gisteren na 19:00 uur door het (oppas)huis in zo'n tempo dat ook Uk er wakker van werd (sjips). Vervolgens sprak Uk de woorden: Mama, Hummer is aan het poepen.... nou Dames, het waren geen uitwerpselen dat er uit mijn hondje kwam, maar uuuhh...nou ja...uhhh...laten we zeggen een pipi. En een heuls, groot en opgezwollen pipi. De pipi raakte de grond, en nee, dat overdrijf ik niet!

Nadat ik Uk geruststellend had toegesproken, en ze gelukkig meteen weer in slaap viel, ging ik op jacht naar de hond-met-stijve-piemel die zich inmiddels overal verschool en blijkbaar flink wat pijn had. Ondertussen slaakte ik een noodkreet op Twitter, want daar zou zich vast wel een dinnetje bevinden die mij met raad en daad ter zijde zou kunnen staan. Er werd veel (uit)gelachen, maar de gouden tip zat er niet bij, en ondertussen begon mijn hormonaal gefrustreerde Chihuahua / Powderpuff zijn edele delen te bijten en likken uit pure wanhoop.

Goed, ik ben niet voor één gat te vangen en belde de dierenarts. Tot grote hilariteit van diezelfde dinnetjes op Twitter, werd er aangeraden het zaakje te koelen met ijs en te checken of (in een iets slappere toestand) de voorhuid naar voren kwam. Inmiddels was ik de wanhoop nabij, want er was natuurlijk geen ijsblokje te vinden in het (oppas)huis. En ook al ben ik redelijk goed bekend met de menselijke, mannelijke anatomie, van hondenpiemels heb ik helaas geen kaas gegeten. Beter zou het zijn om te zeggen dat ik dit opgezwollen probleempje nimmer heb waargenomen bij mijn andere reutjes.

Bij gebrek aan ijsblokjes trok ik een pak bevroren soepgroenten uit de vriezer, want a) frikandellen vond ik te insinuerend en b) de zalm diende voor het avondmaal de volgende dag. De lachsalvo's op Twitter namen toe, en tevens de bezorgdheid om het wel en wee van mijn met testosteron-gevulde hond.
Enfin, hond te pakken gekregen en de soepgroenten (gewikkeld in een zakdoek) op het stijve onderwerp in kwestie gelegd, en geloof me of niet, Hummer sloeg een zucht van verlichting. Nadat het ding voor de helft was gekrompen, heb ik nog even ge.... uuuhhh...friemelend, en het zaakje schoot op de plaats waar het hoort te zitten tot grote opluchting van iedereen.

Vijf minuten later zat de hond heerlijk aan zijn bot te knauwen alsof er nooit iets aan het handje was geweest en kon ik eindelijk de avond in rust besluiten.

Nee...ik heb er geen foto's van gemaakt. En ja, de soepgroenten heb ik weggegooid net als de papieren zakdoek. O ja.....ben ook maar gelijk uitgebreid in de douche gedoken....

Over de Fanaticus, Voetbal en de Badmeester

We hebben er gisteren weer een feestdag van gemaakt. In de planning lag het afzwemmen van Nichtje en daarna met een gedeelte van de familie richting Kermis. Nice! Eigenlijk overbodig te vermelden dat al bij het binnenstappen bij Zusje thuis, er de gebruikelijke niet-aangename sfeer hing, maar allà, dat namen Us Mams en ik op de koop toe. We kwamen tenslotte voor het B-diploma van Nichtje.
Heul ruim van te voren werden we door Een-Zeer-Gestrest-Zusje richting zwembad gedirigeerd, alwaar wij tegen een muur van vochtige hitte en bezwoten familie-leden aan liepen. Tropisch warm, met een luchtvochtigheidsgraad van rond de volle 100%. Puffende opa's en oma's, zwotende mannen en een lading kinderen die overduidelijk een teveel aan geur-, kleur-, en smaakstoffen hadden geconsumeerd, inclusief mijn Uk. Bitch-fights om de stoelen die als van zelfsprekend niet genoeg aanwezig waren. Strategisch geplaatste tassen, jassen en zwembenodigdheden gaven aan dat de gammele tuinstoelen gereserveerd waren voor nog-niet-aanwezige-tante's. Geschreeuw, gekrijs en een twintigtal kinderen die vol zenuwen in de startblokken stonden om het water in te mogen voor het felbegeerde papiertje.

En toen maakte ik kennis met iets waarvan ik niet verwacht had dat in Nederland aan te treffen: Een Zeer Fanatieke Vader (De Fanaticus), op het Schaamtelijke af.

Nu ken ik dit fenomeen uit Italië erg goed. Maar daar betreft het de Nationale Sport, Het Voetbal. Het is eigenlijk heel gewoon dat er minstens 11 paar aan Zeer Fanatieke Vaders loopt te schreeuwen, schelden op de coach en de scheidsrechter vervloekt. Ik ben getuige geweest van vecht-partijen, van Ongecontroleerde Vaders die het veld op renden, van bedreigingen en hysterische kinderen. Ik heb gezien hoe Voetbal-Vaders door de Carabinieri van het terrein af werden verwijderd. Hoe 6-jarigen door hun Vaders/Coach/Betweter werden aangezet tot massale knok-partijtjes. Ik  heb met eigen ogen gezien hoe diep ongelukkig kleine mannetjes kunnen kijken omdat een leuk potje voetbal uitdraait op een teleurstelling, want datgene waar ze naar verlangen (de goedkeuring en waardering van hun ouders) blijft uit. En dan de scènes wanneer er een kind vervangen werd door een ander! Ouders die van de tribune af stormen om luidkeels en wild-gebarend van de coach een verklaring te eisen over de reden waarom juist hun zoon gewisseld werd. Trainers en Coaches met blauwe ogen en gekneusde ribben....een gevaarlijk baantje....

Nooit had ik kunnen dromen zo'n vader te ontmoeten in een rustig Brabants zwembad tijdens het afzwemmen van zijn 7-jarige knulletje. En ik had het geluk naast hem te mogen zitten.
Vanaf het moment dat zoonlief het water in sprong, begon deze Fanaticus langs de rand van het zwembad te ijsberen, aanwijzingen schreeuwend. De 19 andere kinderen werden op hoog volume bekritiseerd, wat natuurlijk wat tumult teweeg bracht bij andere aanwezige en heftig bezwoten familie-leden. Een Heldhaftige Zwemjuf probeerde deze Meneer tot bedaren te brengen, zonder enig resultaat. Omringende ouders begonnen onrustig te worden. De gemoederen liepen op....

En toen was daar Michel. Mijn oude zwemleraar. Wat ouder, wat grijzer en inmiddels opgewerkt tot Opper-Zwem-Hoofd, maar nog steeds errug lang en breed. Met zijn oortje in (want hij is een Zeer Moderne Zwemleraar en maakt gebruik van Oortje en Microfoon) stapte hij langzaam op de Fanaticus af en ging voor hem staan. Met een doordringende blik uit zijn blauwe ogen (had ik niet ooit een tiener-verliefdheid voor de badmeester??) legde hij zijn hand op de schouder van de opgefokte vader en maande hem tot kalmte. Toen klonk er een enorm applaus door het zwembad......

Het B-diploma is gehaald. Op naar het C. En de Kermis? Geweldig!!!!

Stilte voor de storm...

Een Uk die verraderlijk lief in stilte aan het spelen is....

Een hond die rustig onder de bank ligt...

Katten die vredig aan het spinnen zijn...

Geen vreemde ontwikkelingen in mijn familie...

Dan kan ik genieten van de stilte en de rust die langzaam over het huis valt.

Dat dacht ik dan...... Uk had stilletjes mama's 24 hour super-long-stay lipstick te pakken gekregen en zichzelf van top tot teen "opgemaakt". Probeer dat er maar eens af te krijgen.

De hond lag verre van rustig, maar had zich slim verscholen vanwege een ongelukje op Uk's dekentje.

Ik geloof best dat de katten het na hun zin hadden nadat ze hun buikje rond gegeten hadden aan de inhoud van de vuilnisbak.

Tot op heden geen meldingen van het family-front....Ik wacht af, geduldig.....

Gisteren, Vandaag en Morgen

Gisteren stond in het teken van "The Royal Wedding", want ik ben een romanticus en doe graag mijn best om te blijven geloven in sprookjes. Schep er tevens genoegen in om ongegeneerd kritisch te zijn op een dag, die eigenlijk niet voor mijn ogen bedoelt zou moeten zijn. Ik bedoel, zouden jullie het prettig vinden zo'n intiem moment te moeten delen met 2 miljard mensen?
Maar goed, de papieren zakdoeken lagen klaar voor gebruik, en Uk werd erg on-educatief verantwoord zoet gehouden met snoep, klei en wat dies meer zij. Klaar voor de jurk, het ja-woord en de kus, toen de deurbel ging. De loodgieter. Of ik wat wist van de stank bij de onderbuurvrouw, en daar wist ik niets vanaf. D.w.z. dat het hier in het appartementen-complex stinkt, tja, dat wist ik al vanaf de eerste regenbui die ik hier heb mogen beleven, getuige mijn vele telefoontjes richting woningbouw. Persoonlijk heb ik ermee leren leven. Maar dat de benedenbuuf de stank niet meer te harden vond, en actie ondernam om uitgerekend op deze dag een loodgieter naar boven te sturen, nee, dat wist ik dus niet.
Een inspectie-ronde samen met de snuffelende loodgieter leverde weinig resultaat op. (Wat in mijn ogen logisch is, want de stank komt alleen naar boven als het regent.) En van zijn gehypotiseer (ruim een kwartier lang) werd ik ook niet vrolijk. Na nog een rondje gesnuffeld te hebben aan mijn afvoerputjes, kwam de loodgieter tot de conclusie dat de stank geen oorsprong vond in mijn flat. Nader onderzoek gaat volgen.
Gisteren heeft onze Zuster een nieuw te vieren evenement in het leven geroepen: De Lurkdag. En ookal vind het woord "Lurker" erg onsympathiek in de oren klinken, ik snap de redenatie en heb dan ook mijn steun toegezegd in het uitbundig vieren van de Lurkdag (of Ontlurkdag, whatever...)

Vandaag staat in het teken van Koninginnedag, want ik mag graag over de vrijmarkt struinen en ik vind het reuze grappig ons koningshuis te zien bezigen met ordinair volksvermaak als koekhappen en zaklopen. Het sadistische kantje in mij hoopt altijd dat er iemand ongeneerd op zijn snufferd gaat, zoals ook ons gewone stervelingen wel eens kan overkomen. W.A. die struikelt over zijn klompen, een Bea, die in de plomp valt om zo te kunnen ontdekken of haar kapsel waterproof is, Max wiens jurkje omhoog waait en een stoere Z.eeman onderbroek laat zien.
Helaas gooit een verschoven ruggenwervel wat roet in het eten. Tot groot verdriet van mijn nichtje, heb ik ons plaatsje op de vrijmarkt af moeten staan. Ondanks alle heppie-pillen die mag slikken, zie ik mijzelf niet de gansche dag op de been staan om de meest onzinnige waar te slijten op straat. Geen probleem. Een alternatief tijdvullend programma ligt altijd klaar, en zo stappen we over op plan B. Zodra het handje ochtend-pillen, en de twee bakken koffie, hun werk beginnen te doen, hijs ik mijzelf uit hangende positie en wiebel langzaam richting centrum. Zo zijn we ruim op tijd terug om wederom een paar uur voor de buis te hangen.

Morgen staat in het teken van een gezellig dagje Ex en Ex-Stief-Uk, want ik ben en blijf een emotionele trut en geloof nu eenmaal dat er in ieder mens iets goeds schuilt, en haal dan ook halsbrekende emotionele toeren uit om de goede kant in de mens te zien.
Ook hier een ommezwaai in  mijn doorgaans strakke planning. Een uitgebreide picknick in elkaar flansen met een pijnlijke rug, is geen optie. Dus gaan we richting speeltuin/kinderboerderij/pannenkoekenhuis om ons daar een dagje te vermaken.

Dan zal het weer maandag zijn....

Voor komende weken, of in ieder geval tot en met de 28ste mei, zult U misschien lastig gevallen worden met ergerlijke stukjes over de Toppers. U bent gewaarschuwd!