Mijn gedachten gingen vanmorgen heel vroeg naar het onderwerp consuminderen, een o zo bekend onderwerp. Om eerlijk te zijn noemde ik het ruim twee jaar geleden nog "uit-de-financiële-shit-raken". Duidelijke taal, niet? Want ik zat er diep in hoor, in die poep!! Toen ik schoon schip heb gemaakt en mijn leven een radicale draai heb (moeten) geven, ontkwam ik er niet aan ook de financiële realiteit onder de ogen te zien, en dat zag er verre van mooi uit. Heb me destijds een een gekneusde laptop-vinger gegoogled om maar zo veel mogelijk informatie te verzamelen over budgetteren, planningen, sparen en consuminderen. Ik heb veel uitgeprobeerd en ben een paar keer flink op mijn muil gegaan, maar al vallend en weer opstaand, heb ik mijn eigen persoonlijke consuminderstijl ontwikkeld.
Het eerste jaar was erg moeilijk, niet zo zeer vanwege het geld an sich, maar meer vanwege mijn eigen houding. Balen als een stekker, want dit kon niet, dat was te duur en het leek wel alsof ik mijzelf en mijn dochter alles moest ontzeggen, terwijl dat absoluut niet het geval was. Qua inkomsten en uitgaven is er weinig veranderd, maar mijn visie over het consuminderen des te meer! Ik ben me bewust geworden van datgene wat belangrijk voor mij is en draai mezelf niet langer om, om te kijken hoe het leven er in het verleden uit zag. De noodzaak is een bijzaak geworden. Nu heb ik er plezier in om bewust te leven in een heleboel opzichten zonder al te veel in te hoeven leveren aan persoonlijke voldoening.
Ik zie mezelf nog hannesen met excel-files, budgetplannetjes... Het schoot niet op... Voor mij werkt het oude systeem van agenda en pen(nen) het beste. Een vreemd psychologisch effect, want ik moet er meer moeite voor doen, dus blijft het beter hangen tussen mijn verouderde grijze hersencellen. Ik weet per maand wat er in komt, en ik weet wat mijn vaste lasten zijn. Ik heb een wekelijks budget voor de boodschappen dat ik keurig netjes ieder weekend bijwerk en update. Boodschappen zijn onderverdeeld en weet wat ik per deel uit kan geven die week. De rest van de inkomsten worden gebruikt om het laatste restje schuld weg te werken. Ik geef toe, het is een vrij strakke planning, waarin ook zaken als kinderbijslag, en belastingzaken verwerkt zijn. Maar zoals het er nu uit ziet, ben ik aan het einde van het jaar ook uit de roodstand bij de bank. Het mooie is dat er altijd wel ruimte is voor iets extra's, al zijn het soms kleine dingen als een ijsje met ukkepuk in het park of wat zaadjes/ bollen om te planten op mijn kleine balkonnetje of een "schat" uit de kringloopwinkel. En grote griebels, ik voel me rijker dan ik ooit ben geweest!
Een andere bijwerking van het consuminderen is het niets meer moeten. Of het zich niet langer verplicht voelen mee te draaien in een maatschappij waar ge- en verbruik, merkgerichtheid en "veel" plus "nog meer" plus "groter" plus "beter", centraal staan. Een wonderbaarlijke ontdekking dat meer, niet beter is. Dat veel geen garantie is voor geluk. Het creëren van een wereld op maat, geeft mij voldoening. Dat wat goed is voor mij is niet automatisch geschikt voor een ander en vice versa. Dit heeft letterlijk en figuurlijk ruimte opgeleverd in mijn leven. Ruimte die keuzes geeft. Keuzes die ik kan gebruiken voor zaken die mijn interesse hebben. En dat is voor mij de ware zin van vrijheid.
En na deze geweldige filosofische overweging, ga ik aan de slag!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Hé gezellig...een reactie!