Veel

Ten tijde van mijn beginnende Konsuminder Koorts, ben ik met een kritische blik gaan kijken naar de inhoud van mijn huis. De conclusie was: er stond veel, veel te veel. En met het credo "Less is more", ben ik toen vlijtig aan de slag gegaan mijn appartementje te legen van overtollige en overbodige spulletjes. Wat een ruimte, wat een rust!
Ik denk dat ik in de loop der tijd mijn eigen regels wat minder streng ben gaan interpreteren, want ik breek mijn nek dagelijks over de rommel die hier rond slingert. Nu is een deel daarvan onvermijdelijk met een kleine dreumes die het huis onveilig maakt. Maar toch...Tijd om maar weer eens aan de slag te gaan.
Plan de campagne; iedere dag 20 minuten besteden aan het herorganiseren. De dozen voor het goede doel staan al klaar, de vuilniszakken ook. Nu nog een accountje Marktplaats en een accountje Bol, en hier we go....

Nu klinkt het allemaal zo simpel, in werkelijkheid ligt het toch ietsjes moeilijker. Een aantal jaren geleden ben ik in 3 jaar tijd 9 keer van huis veranderd, van het buitenland, naar Nederland, hup weer terug naar het buitenland en wederom naar Nederland. Mijn laatste terugreis was in principe met de kleding die ik aan had. Vrij logisch dat ik niet alleen trots ben op datgene ik zelf bij elkaar gesprokkeld heb, maar er ook nog eens sentimenteel aan gehecht ben geraakt. Dan wordt het loslaten van spullen toch nog een gecompliceerde zaak. Want, dat ene boek, dat al die reizen overleefd heeft om een of andere duistere reden, doe ik die de deur uit of niet? Die ene trui, die toch echt rijp is voor de vuilniszak, maar die mij geestelijk en lichamelijk heeft warm gehouden in moeilijke tijden, moet-ie nu echt weg? Dan nog niet te spreken over de tientallen kunstwerken, knutsels en frutsels van dochtertjelief... (zucht: aahhhh en ooohhh)
Toch nog een moeilijke taak, dat uit sorteren....

Vandaar dat ik er maar 20 minuutjes per dag aan besteed. Ga ik langer door, dan wordt mijn oordeel milder, en zit ik alsog met een huis vol overbodige zaken.