dinsdag 17 januari 2012

Over Roze...


En toen kwam ik een aantal jaren geleden dus terug in Nederland, met één koffer en zonder Grote Uk.
Mijn Zusje (U weet wel, die van de haat/liefde-verhouding) had een appartementje gevonden en paps zou dat laten schilderen. Door omstandigheden, kon ik daar zelf niet bij zijn, maar ik kon op de kleurkaart wel aangeven welke kleur ik bliefde.
En daar is er toen denk ik een een klein communicatie-foutje ingeslopen. Want toen ik het lege, maar geverfde huisje binnenstapte sprongen de tranen in mijn ogen. Niet zo zeer van geluk, als van de pijn aan mijn ogen. Alles was roze. Echt roze. Heel roze. Met een baby-blauwe slaapkamer. Roze muren. Roze deuren. Roze verwarmingen.... Met een snik belde ik paps op om hem te bedanken, want ja, ik kon moeilijk verwachten dat hij het hele boeltje over zou laten schilderen, en ik was al blij  dat ik een dak boven mijn hoofd had!

Daar zat ik dan ik mijn roze huisje terwijl ik werkelijk niks met roze had. Na een aantal jaren werden de muren gewit, en toen Kleine Uk zich aandiende werd ook de slaapkamer een cremig kleurtje. De muren dan, al het houtwerk en het restje bleef onverbiddelijk roze.
Tot vorig jaar, met de stoute schoenen aan werd al het houtwerk gewoon wit. Wat een kalmte! Wat een rust aan de ogen! Geen spatje roze meer te bekennen!

Ondertussen kwam mijn leven in een wat positievere flow, en deed het "Think Pink" zijn intrede. Met argus ogen hoor! Want ja, Pink en ik liggen elkaar gewoon niet zo. Met de voeten op de grond de wereld bekijken met een roze brilletje op, dat bevalt me wel. Gewoon blijven geloven.


“I believe in pink. I believe that laughing is the best calorie burner. I believe in kissing, kissing a lot. I believe in being strong when everything seems to be going wrong. I believe that happy girls are the prettiest girls. I believe that tomorrow is another day and I believe in miracles.” 
― Audrey Hepburn


Inmiddels is Kleine Uk een Echt-Meisjes-Kleuter-Uk. Ik mag haar geen kleine meid meer noemen, want ze is toch al groot!?!?! Ze wordt afwisselend een prinses, een barbie of een elfje als ze groot is. Dilemma: want ze is eigenlijk al heel erg groot. Drama's als er een broek aan moet, want prinsessen dragen rokken en leggings. Ze doet alles "selluf" wel eventjes, helpt graag mee van de wal in de sloot.
En ze heeft een overduidelijke voorkeur voor Roze...Roze met veel bling en glitters als-het-effe-kan is haar "liefuhlingskleueueueueur" Zet die meid voor de keuze: een zwarte playstation of een Roze Zakdoek, en ze kiest gegarandeerd voor de Roze Zakdoek (gelukkig maar)

De tijd is aangebroken om de slaapkamer om te toveren tot een volwaardige kinderspeel/slaapkamer, en vol met bravoure zei ik tegen Uk dat zij de kleuren uit wel uit kon kiezen. En dat was een domme actie. Roze dus, met glitters. Tja...beloofd is beloofd. Pink it is!

Dus zit ik braaf Roze kussentjes te breien, Roze verfkleurtjes (met glitters) te bestuderen en ben op jacht naar een Roze dekbedhoes.... Na enig onderhandelen, heb ik wel kunnen bedingen dat al het Roze in haar slaapkamer blijft. *sjucht*



6 opmerkingen:

  1. Heerlijk een dochter die gek is op roze en nu maar hopen dat het inderdaad alleen haar slaapkamer blijft. Geniet ernaar van voordat je het weer wil ze alles in een andere kleur hebben of gaat ze zelf aan de gang ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij zijn gelukkig uit die fase. Maar elk meisje heeft die periode. Er zit gewoon latent een glitter-gen en een roze-gen ingebouwd. Haha! Erg hoor :S

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tsja peutermeisjes en roze, wat is dat dan toch? Hier zegt het meisje, soms wat troostend naar ons dat ze ook wel van paars houdt.
    ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tjah, meisjes en roze, onlosmakelijk.
    (wees blij dat 't geen poepiebruin is, iew)
    groet

    BeantwoordenVerwijderen

Hé gezellig...een reactie!