Eureka.....!!!!!

Na aanleiding van een stukje van haar, schoot mij een gebeurtenis in mijn hoofd waar ik nu nog steeds om in een deuk lig.

Italië, zo'n 15 jaar geleden, ik (toen nog) happy met Ex 1 (dacht ik). Komen mijn ma en zeer verbitterde vrijgezelle tante op bezoek. De temperaturen lagen tegen het kookpunt aan, maar we moesten en zouden richting Siena rijden om de stad te bezichtigen. Ex 1. vond ons maar een stelletje goed gestoorde Nederlanders, want het was werkelijk weer om op apegapen te liggen in de schaduw met veuls, heel veuls drinkbare vloeistoffen in de buurt. Maar goed, wij, hupsa-hopla, op sight-seeing-tour. Wie houdt ons tegen!!!!

Na een half uurtje stad lopen, gutste het zweet in watervallen van ons lijf. Na een uur, sopten we in onze schoenen. Na anderhalf uur begonnen we werkelijk serieuze symptomen van uitdroging te vertonen. De stoom sloeg van ons lijf... Inmiddels waren we bij het oude stadhuis aangekomen. Oooh's en Aaah's (je kent het wel...) en toen plakte onze tong aan het gehemelte vast.

Om iets van schaduw op te zoeken, gingen we naar binnen (tante wilde de toren beklimmen, dacht het niet!) en we keken wat rond..

Opeens hoorde we mijn tante schreeuwen: "EUREKA!!!!!!.......Ik heb het stromend water ontdekt!!!!!!!"

En tante en moeders begonnen er lustig op los te spetteren met het water dat uit de muur leek te stromen in het centrale gedeelte van het prachtig bouwwerk. Ze hadden veel bekijks, vanwege het vrolijke gespatter, zo dachten zij. En ma en tante spraken zich vol verbazing uit over het feit dat niemand anders zich kwam verkoelen. (Gniffel, domme Italianen, gniffel....)

Roept Ex 1.: "Diana, kun je je moeder en tante eventjes uitleggen dat zij zich aan het verfrissen zijn met het water uit een middel-eeuws openbaar urinoir?"