Food en Non-Food

Een week lang is mijn leven gevuld geweest met het reilen en zeilen van de 13-jarige (dochter van vriendin J.) totdat ik haar vrijdag als unaccompanied minor op het vliegtuig heb gegooid. (Pa en Ma waren een week eerder vertrokken) Werkelijk een schatje...druk, echt vet 13, kamer vol met Justin Bieber, blauwe nagellak en beginnende puistjes, maar ook een lieve, slimme meid met een lekker gevoel voor humor. Er is echter één groot probleem: Eten....

Even wat voorgeschiedenis: Vriendin J. heeft een maagbandje, en een vreselijke, bijna ziekelijke relatie met voedsel. Ze werkt werkelijk alles wat ze niet zou kunnen eten vanwege dat bandje, naar binnen, om het er vervolgens vrolijk uit te braken. MacDonald's, patat, chinees staat werkelijk (en ik overdrijf écht niet) 10 keer per week op tafel (lunch en diner) Ze heeft geen plezier in koken, en is ook niet van plan te gaan koken. Ze "lusten" werkelijk errug weinig. Alles is "vies".
Haar 13-jarige dochter, prematuurtje, deel van tweeling waarvan het andere meisje helaas is overleden, is graatmager. Met haar 13 jaren zit ze nog op maatje 146. Vreet zich een ongeluk aan alles wat gefrituurd is en heeft helaas de slechte eetgewoonten van haar ouders over genomen.
Zelf hebben bij mij de jaren in Italië er flink ingehakt qua voedsel en voedselmentaliteit. Laat mij maar aanmodderen in die keuken, het liefst voor 20 man en ik zet wel wat lekkers op tafel hoor!!! Ik ben dol op slow-food, vers, liefde, passie en gezelligheid.... Voor alle duidelijkheid, voor "ut gemakkie" kook ik ook wel eens simpel, en een chineesje op zijn tijd sla ik echt niet af.....maar voedsel is voor mij experimenteren, voelen, ruiken, proeven, kijken, horen (logisch die 15 kilo aan overgewicht..!!!) Mijn beide Ukken, (kon) en kan ik werkelijk alles voorzetten.

Tja, en toen had ik een probleem, want, wat maak je klaar voor een kind dat maar 3 soorten groenten eet: worteltjes extra fijn uit pot, rode kool uit pot en tot pulp gekookte bloemkool met een halve liter jus uit een pakje???? Geen rijst, pasta, soep....Alleen kipfilet. Geen eieren, kaas of salade...NIETS!!! (op de BBQ gooit ze een frikandel!!!) Dat werd dus een keertje patat, een keertje MacDonalds, en toen was ik er wel klaar mee. Ik weet dat het niet mijn probleem is, en ik weet dat ik me niet met de tafelmanieren van een ander kan bemoeien. Maar wat een ellende zeg!!! Wat enorm geest-beperkend!!! Nu gaat ze met een vriendinnetje en haar ouders 2 weken naar het buitenland.....ze wilt niet gaan vanwege het eten!!!!

Nu is vriendin J. een ware vriendin. Kleine Uk is kind aan huis, heeft haar eigen bedje, speelgoed en kledingkast. Een geweldig gezin, en ik zou ze niet willen missen in mijn leven. Maar dat gedoe met dat eten, daar word ik gek van. Zou weigert Ukkie nu nog langer ei-geel te eten, want dat is "vieeeeessss" (van vriendin J.!!!) Dat zal wel weer over gaan hoor, maar ik vind het zo niet nodig. Mijn dochter eet salades en verse haring met ui (het kind is gek op rauwe ui) en dat wil ik graag zo houden. Ze knabbelt aan rijpe komkommers die ze van de plant afplukt en juicht als ik zeg dat we verse pesto gaan maken. Op haar bordje ligt geen berg appelmoes of mayonaise om de smaken te verbergen.
Ja, ik weet het, ik ben een zeikerd. Maar genieten van goed voedsel is één van de dingen die ik mijn kinderen graag mee wil geven. Net als het genieten van mooie muziek, of één van de vele andere mooie zaken die het leven kan bieden als je jezelf ervoor open stelt.....