Jaren geleden, toen mijn hart nog in het buitenland vertoefde, had ik een héél leuke baan. Het vroeg nogal wat organisatie, maar jongens, ik was goed in wat ik deed. *zei-zij-met-enige-trots* Het uithangen van de perfecte mama, partner, werknemer, kokkin, schoonmaakster, lover, vriendin, schoondochter vereiste nogal wat management. En alles was dan ook altijd tot in de puntjes gepland en georganiseerd. De spullen op mijn bureau hadden hun vaste plaats, boodschappenlijstjes werden keurig afgewerkt en het huishouden liep op rolletjes. Mijn leven was een goed ge-oliede machine.
En dan gebeuren er dingen die je niet in de hand hebt, en van het leventje dat was, bleef niets over. Complete chaos. 's Ochtends niet weten waar je 's avonds zal slapen. Laat staan weten wat morgen je brengt.... En zo heb ik een aantal jaren geleefd.
Je zou dus kunnen zeggen dat ik het leven op verschillende manieren heb ervaren, behalve in balans. Ik kan en wil niet terug naar het leven waarin ik 18 jaar lang werd geleefd. Maar ik heb in de periode van puinhopen wel ontdekt, dat ik toch bepaalde zekerheden in het leven nodig heb.
Ik merk dat ik de laatste periode errrrug ontevreden ben. En laten we eerlijk zijn, ik kan niet alles blijven gooien op de PMS. En waarschijnlijk is ontevredenheid niet eens het juiste woord....het is eerder een gevoel van onrust. Er kriebelt iets in mij en het is niet de drang naar een heftige ontmoeting met de door mij bestelde ZAMP (waar blijft-ie nou Lynda?!?!) Ik voel dat er iets moet veranderen, maar ik kan nog niet de vinger op de juiste plek leggen. Ik vermoed dat het die 4 is die er aan zit te komen. Goh, 40, klinkt als aardig wat. En zoals de zaken er nu met 39,5 uitzien, ga ik niet tevreden naar die Big 4 toe.
Het wordt tijd voor iets nieuws....Wat, dat weet ik nog niet. Ik vertrouw er altijd op dat goede ideeën vanzelf wel op mijn pad komen als het moment dáár is.
En aan de andere kant (O wat zit het leven toch vol tegenstrijdigheden!!!) zou ik het graag wat rustiger aan willen doen. Maar ook dat is niet de juiste term....reorganiseren en beter "managen" klinkt al beter. (Uuuhmm Prioriteiten stellen Diana, Prioriteiten...) Maar eerst op naar twee weken staking. De familie zit her en der verspreid in verschillende vakantie-landen, dus daar heb ik komende tijd geen last van.
*kuch*...als jong lid van de Big 40 club, kan ik je mededelen, dat het geen pijn deed....dat er bij wél het besef kwam dat áls ik al iets wilde veranderen dat het dan nu nog wel lekker zou kunnen(vandaar JONG;)).....dat(en een dik jaar depressie en alle bijkomende ongemakken) hebben we doen besluiten MIJN leven te leven en niet het leven zoals dat buiten de deur aan mij voorbij raast. Ook ik ben iemand die gebaadt is bij regelmaat en orde, duidelijkheid en een zekere mate van planning.
BeantwoordenVerwijderenAls het moment daar is dat je ECHT weet wat je wil(denk bv aan de tijd dat Uk een UK wordt en minder van je tijd nodig zal hebben).......GA er dan gewoon lekker voor......laat je door niets en niemand tegenhouden(want niets en niemand komt ook bij je op de bank als je wanhopig zit te zijn omdat je HET allemaal niet meer weet;))......stippel je eigen koers uit(en laat mij die dan even weten dat zet ik ZAMP wel even op de rit.......wist niet dat je 'm nu al wilde.....dacht dat je het al heet genoeg had ;)....maar goed....ik charter;)) en ga daarvoor!! Dat zal je ZOVEEL kracht en energie geven, de balans zal dan (zo goed als) vanzelf komen! WEET IK ZEKER!!!!
Uhm, wanneer kunnen we die borrel komen drinken;))))
Liefs,
Lynda
Na die twee weken staking, lukt dat managen ook vast beter. Wat een rust dat de familieleden her en der verspreid zitten. :)
BeantwoordenVerwijderenMisschien inderdaad die 40 jaar die er aan zit te komen. De balans opmaken en zien dat niet alles is zoals je wilt. Wees in ieder geval lief voor jezelf dat helpt al heel wat lijkt me. En, zelf een paar maanden 40, mag ik concluderen dat het leven nog net zo leuk, zo niet leuker is geworden.
BeantwoordenVerwijderenOh das zo herkenbaar maar geloof me die 4 dat doet geen pijn, veranderd niks aan de zaak, en alles is dan nog net zo als voorheen.....3 jaar erna echter kuch kuch , vind ik wel wat veranderingen: vet op plekken waar ik het never nooit eerder had, rimpels die komen, borsten die groeien, een ander figuur, echt ik geloofde het niet van vriendinnen die al lang 45 waren maar het is echt waar, naar de 45 toe begint het .... langzaam hoor, maar het begint , ik ruik het .
BeantwoordenVerwijderenMaar goed van binnen veranderd er niks , voel me nog altijd 29. Tis dat de spiegel me anders verteld.
En ik vind (en heb dat ook altijd gedaan): je leeft maar 1 keer dus je moet er uit halen wat je eruit kan halen. Ik ga niet door in relaties omdat het zo hoort.... ik kies voor mezelf , ik leef het leven wat IK wil en niet wat men van mij verwacht. En die keuze was niet makkelijk , heeft me heel veel shit bezorgd, ruzies veroorzaakt want IK ging weg bij de vader van mijn kinderen, IK liet die "arme" man aan zijn lot over (alsof hij niet schuld had aan het niet werken van de relatie tsss) , IK deed dit de kinderen aan.....maar mijn kinderen hebben nu een gelukkige moeder , die doet wat ZIJ wil en niet wat MEN wil van haar. En men wat een opluchting uiteindelijk al heeft het heel veel tranen, ruzies, jalouzie, verwijten, stress, depressies gekost en ben ik er nog niet altijd , ik weet nu dat ik de juiste keuze heb gemaakt en ik ben zooooo blij dat ik niet naar HUN geluisterd heb maar naar mezelf....
Lieve schat na zoveel wijsheid hierboven kan ik alleen maar zeggen..
BeantwoordenVerwijderenze hebben gelijk..
en ik kan als 42 jarige beamen..
HET DOET GEEN PIJN, die 4..
en die tegenstrijdige gevoelens, van leven in de brouwerij en rust..
Praat mij ervan.
Er staat bij ons weer een verhuizing op stapel,
de 3de in 1 1/2 jaar tijd, en daar wordt ik deels erg moe van = RUST, maar het geeft ook weer energie = Verandering...
Denk goed om jezelf en je ukkie..
groet, cobi