De Grote Renovatie

Zoals gemeld na mijn Efteling-avontuur, ben ik me akelig bewust aan het worden van het feit dat ik oud(er) aan het worden ben. Ik heb erg hard mijn best gedaan alle voor de hand liggende tekenen te negeren, maar er is geen ontsnappen aan. Het is een onomkeerbaar natuurlijk proces dat geen halt toe te roepen valt. Geen crème die de rimpels stopt, geen lotion die de grijze haren doet verdwijnen, geen pilletje die de verloren jaren doet herleven. Nu kan ik me erg "Zen" neerleggen bij dit feit, en mijn jaren met charme dragen, maar ja, zo zit ik niet in elkaar. Dus heb ik me de laatste dagen erg on-Zen kritisch bestudeerd. De conclusie: Ik heb mijzelf wel erg laten gaan de laatste maanden, en het resultaat laat zich dan ook zien. Kijk, de jaren kan ik niet stoppen, maar het is natuurlijk niet nodig er OUDER uit te zien dan de 39 jaren die ik tel. Door het drukke bestaan van de laatste tijd, is er flink wat quality time voor me, myself and I bij in geschoten! Mijn broeken zitten eng strak, mijn kapsel heeft een grote onderhoudsbeurt nodig, mijn huid lijkt op een door chloor gebleekte poetsdoek en ik heb meer "zitvlees" dan me lief is.
Tijd voor een grote beurt dus! De weegschaal (die ik hard heb moeten zoeken) vertelt me dat er toch echt zo'n kilootje of 10 af moet (oooeeeps!!! Dat verklaart de strakke broeken!) De spiegel laat een beginnende onderkin (!?!?!?!) zien. Mijn kuiten zien er uit als behaard perkament en de eeltknobbels komen door mijn sokken heen. 

Eventjes dus wat plaats maken in mijn hectische bestaan om wat tijd en moeite in mijzelf te gaan investeren. En dat stel ik niet niet uit tot morgen, nee, NU! (Want ik wil altijd alles nu, en wel meteen en het liefst gisteren al)
Naast het Extreem Konsuminder-plan (wat overigens uitstekend verloopt), gaat nu ook De Grote Renovatie van start. Nu mezelf nog van de bank af hijsen.....