Knopje

Ik heb een knopje. Het zit ergens goed verstopt in mijn hersenen, en wordt alleen geactiveerd in bepaalde situaties. Artsen weten zich er geen raad mee, psychiaters staan verwonderd te kijken. Maar ik zit er maar mooi mee met dat knopje!

Vandaag was het weer zo ver. De aanleiding waren verschillende telefoontjes, van en naar verschillende (overheids) instanties. Ik begon vanochtend vroeg met zeer goede moed en een stralend humeur. Toen begon het...."Heeft U een ogenblikje geduld?" Het opvallende is dat er nooit een antwoord verwacht wordt, maar dat je per direct een of ander misselijkmakend deuntje te horen krijgt. "Sorry voor het wachten.", en ik kan mijn probleem spuien. Maar dat doe ik niet bij de juiste persoon blijkbaar. Dus word ik door verbonden....(weer het deuntje) Persoon nr. 2 is van mening dat Mevr. X er meer van weet, dus...(wederom hetzelfde deuntje) Maar Mevr. X is er niet, en daar komen ze na 20 minuten achter, dus verbinden ze me door met Mr. X (geen familie)...Laat Mr. X nu net niet op zijn plaats zitten. Of ik zo vriendelijk wil zijn het later nog eens te proberen.

We zijn nu op het punt gekomen waarop ik spontaan last krijg van mijn zenuwtik.

De 2 daarop volgende telefoontjes verliepen niet veel anders. Van mijn goede humeur was weinig meer over, en de moed zat ondertussen al in mijn schoenen. Maar ik geef niet zo maar op! Ik ben een doorzetter!
Ondertussen met de kater naar de dierenarts gesjeesd, en terwijl ik op de uitslag van de urine-test aan het wachten ben, gaat het mobieltje.....Mr. X.

En dan gebeurt het!!! Deze meneer blijkt een ongelooflijke HURK te zijn die zijn communicatieve vaardigheden in zijn reet heeft zitten. Zoals altijd doe ik een eerste poging beleefd te blijven en de situatie opnieuw voor te leggen. Tevergeefs. De hurkheid verdwijnt niet. En aangezien ik in deze situatie in mijn gelijk sta, en dat ook wil krijgen, doe ik een tweede poging. Dat was dus niet aan hem besteed....
En nu komt mijn knopje in beeld....van de reguliere off-stand, springt-ie spontaan op on. Eenmaal thuis kruip ik achter de laptop en schrijf. Ik verander van persoonlijkheid en er ontbloemt zich een prachtig epistel. Ik leg mijn casus uit en doe uitgebreid verslag over de behandeling van Mr. X. Ondertussen verandering ik in een volwaardige multi-tasker: Ik zoek, en vind naam en telefoonnr. van de baas van Mr. X. Ik geef de kat zijn pilletje. Bewonder de tekening van puk. En ik word hyper. Ik krijg de Big Boss aan de telefoon, leg het boeltje nogmaals uit en krijg mijn (verdiende) gelijk. Ondertussen bel ik ook de opdrachtgever van het zooitje, en donder de boel bij hen op tafel. Dan ben ik goed op dreef, en gaan er nog een paar telefoontjes her en der uit van een gemuteerde Diana. Het levert resultaten op! Ik haal overal mijn gelijk! Nog een telefoontje! Nog een telefoontje! Mijn hersenen draaien overuren......

Da's dus mijn knopje. Nu weer even de off-stand vinden.