Verdoofd

Hij: "Zo meid, ben je er klaar voor?"
Ik: "Nou...Nee...Niet echt... Zullen we een andere keer afspreken?"
Hij: "Ga toch maar liggen, en probeer je te ontspannen..."

Er gebeurt iets vreemds met mijn lichaam als ik in die stoel kruip (of met de benen wijd moet bij de gynaecoloog) : Iedere spier in mijn lichaam verkrampt op een onnatuurlijke manier. Ik heb dan ook altijd enorme spierpijn na een bezoek aan de tandarts...

Hij-inmiddels-met-mondkapje: "Mmmmm...Het is er niet beter op geworden hè?"  
(Sorry...vraag je dat aan mij? Ik ben geen tandarts. Ik lig met mijn mond open. Met vingers en haakjes erin. Ik kan geen woord zeggen. Lul......)
Hij-met-mondkapje: "Nou...zullen we dan maar eens beginnen?"
(Wéér een vraag!! Domkop! Meer dan 'oeghwhoemmmm' komt 'r niet uit mijn mond hoor!)
Hij-met-mondkapje: "We zullen eerst het boeltje maar eens gaan verdoven, hè?"
(Uhhhh... Jahaaaa!!! Graag!! Veuls, heul, heul, heul veuls verdoven...Graag! Veuls hè???)
Hij-met-mondkapje: "Nu voel je een klein prikje....."
(O Mèn...!! Klein zegt-ie. Het lijkt verdomme wel een puntige olieboor die dwars door mijn kaak heen wordt gedrild!)
Hij-met-mondkapje: "En dan gaan we nu beginnen..."

Enfin....laten we het zo stellen. Ook al heb ik een hele aardige, vriendelijke, competente tandarts, hij en ik zullen nooit beste maatjes worden. 2 uur heb ik in stilte moeten liggen lijden, en het klusje is nog niet geklaard. Hij legt kalm en vriendelijk uit waar hij mee bezig is, en ik doe ondertussen in gedachten woordspelletjes om maar niet gillend gek te worden. (men neme een woord: bijv. 'aardappelsalade', en kijkt hoeveel andere woorden daar van gevormd kunnen worden.'aarde - appel - sla...') Ik bestudeer de wenkbrauwen van de tandenboer (en eerlijk is eerlijk: hij houdt ze keurig netjes bij!) De geuren, de geluiden...Lieve Menschen...ik word er knettergek van! En dan de nieuwe assistente die op het verkeerde plekje zat met haar draagbare-kwijl-afzuig-ding zodat ik continu het gevoel heb te verdrinken in mijn eigen speeksel... En ik mag nog een 2 keer....Hiep Hiep Hoera!!!

Hij-nu-zonder-mondkapje: "Paracetamolletje hoor, als je er last van krijgt..."
Ik: "Pfal ich doenj...Ifff un heeew pfakje goedpf?" (vertaling zonder verdoving: "Zal ik doen... Is een heel pakje goed?)
Hij-met-stralende-glimlach: "Neeeee...één of twee."
En dat vind ik dan weer knap van hem... Dat-ie dat kan begrijpen... Zou je daar les in krijgen op de tandartsen-universiteit? College in het 'begrijpen-van-verdoofde-smoelen-taal'??