Contradictio in Terminis

Graag omschrijf ik mijzelf als een "chaotische controle-freak" en dat is natuurlijk een tegenstrijdigheid in woorden.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik regelmatig dingen kwijt raak vanwege de chaos in huis en hoofd.
Hilarische taferelen natuurlijk wanneer de avond voor de Toppers het treinkaartje onvindbaar blijkt te zijn, en de dag daarna mijn bankpas spoorloos is voor de tweede keer in 10 dagen tijd.
Aan de andere kant flip ik heulegaar door wanneer mijn boeken niet van groot naar klein geordend op de boekenplank staan. Of wanneer zaken (zoals Blogger en Twitter) niet naar behoren functioneren. Geen controle hebben ervaar ik als reuze frustrerend.

Zo weiger ik in een automaat te rijden, of in een gecomputeriseerde auto met kilometer-instellingen. Ik ben graag de baas over het voertuig dat ik bestuur. Automatische toeters en bellen ontnemen mij het gevoel controle te hebben. Met Paps' Hummer (resultaat van een zeer lang aanhoudende penis-pauze) kom ik de straat nog niet uit.
Ook op Paps' nieuw aangeschaft speeltje, een 47 voet lang "bootje" (die penis-pauze is nog lang niet over) zal ik niet snel te vinden zijn, hoewel ik dol ben op zeilen.

En zo werd ik een paar dagen geleden uitgenodigd te gaan wokken in een enorm restaurant. Volmondig zei ik ja, want ik was in een zeer rebelse bui en had zin mijzelf vol te stouwen met allerlei heerlijkheden. Het was gezellig, het was leuk en na een uurtje of wat moest ik gebruik maken van het toilet.
En op dat onverwachte moment, werd ik geconfronteerd met het controle-freak-gedeelte in mij.
Het betrof hier namelijk zo'n volautomatisch toilet. Iedere beweging werd beloond met een piepje, een geur-spray'tje, en water....veuls water. Ik zat goed en wel op een stuk plastic-folie dat vol-automatisch over de toiletbril heen schoof, of het toilet werd doorgespoeld. Waardoor ik van schrik op stond, er een spray'tje recht mijn mik in werd gespoten, en de plastic-folie een loos rondje draaide over de bril.
Poging twee verliep al niet veel beter en werd ik getrakteerd op een dosis spoelwater tegen mijn billen en een plakkerig spray'tje tegen mijn onderrug.
Vloekend en tierend en met ladingen aan toilet-papier begon ik aan poging 3, want als je moet, dan moet je! Weer een spray van het één of het ander benam mij bijna de adem. En toen kon ik alleen nog maar denken:  "Ik moet hier weg!!!!"
Terwijl ik de deur achter mij dichtsloeg, en mijn middelvinger op stak, draaide het plastic-folie er lustig op rond.

Geef mij maar gewoon een ouderwetse WC-pot. Eentje waarbij ik zelf kan beslissen wanneer ik mijn reet afveeg!!

Ssssstttt..... Broedse Kip in Actie

Als jullie het erg rustig vinden hier, dan kan dat kloppen. Ik broed nl. een enorm ei uit. Een speciaal ei. Een eitje dat verandering betekent. En dat heeft natuurlijk zijn tijd nodig.
Nieuwsgierig? Wees gerust. Jullie zijn de eersten die op de hoogte gehouden gaan worden als het kuikentje eenmaal rond huppelt.
Voorlopig zit ik hier. Op m'n ei......

Het Sneeuwwitje-Syndroom

Mijn vader noemt mij nog steeds liefhebbend "De olifant in de porseleinwinkel". Ik spreek er zelf liever van, dat ik soms wel eens last heb van het zogenoemde "Sneeuwwitje-Syndroom". Klinkt wat vriendelijker.

Het wil namelijk zo zijn, dat ik wel eens onhandig ben. Niet altijd hoor, nee, met vlagen. Dan lijkt het alsof er een totale, absoluut niet-proportionele verschuiving binnen mijn universum plaats vindt. Mijn leefomgeving wordt kleiner, en ik word groter.

Ik bedoel, denk eens aan Sneeuwwitje. Die arme meid, op de vlucht voor haar Boze, Jaloerse Stiefmoeder. Overgeleverd aan de grillen van een jager die het op haar voorzien heeft. Rennend voor haar leven door Het Grote, Enge Bos. In de verte ziet ze haar redding...een klein huisje. Vermoeid, hijgend en zwaar gestrest strompelt ze naar binnen. Eindelijk veilig! Om vervolgens een stap te zetten, haar hoofd te stoten aan het het lage plafond, te struikelen over een piepklein tafeltje en haar tenen te stoten aan de piepkleine stoeltjes.

Kijk, daar heb ik dus ook zo nu en dan last van.

Zou Sneeuwwitje soms ook onder onverklaarbare blauwe plekken hebben gezeten?

Rode Stieren

De zon schijnt, mocht het U ontgaan zijn, en daarmee zijn mijn winterse, ietwat zwarte gedachten, weer terug in hun hol gekropen. Net als voorgaande jaren, ervaar ik in de lente een soort van Energy Burst. Mijn hoofd loopt over, alsof er 100 Rode Stieren een stampede aan het houden zijn in mijn hersenpan. Wilde Plannen ontluiken in mijn perfide brein, en één daarvan zou wel eens tot een leuk einde gebracht kunnen worden.
En hierbij wilde ik het graag laten. Ten eerste om de suspense langzaam tot een hoogtepunt te voeren, en ten tweede, om eventuele andere uitsteekbare ideeën ook hun ruimte te gunnen.

Ik dank U allen voor het lieve commentaar op mijn Ukkie. Het is me er eentje met gebruiksaanwijzingen, maar het is een heerlijk kind! (voor alle duidelijkheid: dat zijn ze allebei) En natuurlijk hebben ze alle goede dingen van mama! Ik ben ook een schatje..... Nee, ik loop niet over van zelfvertrouwen, ik ben bezig mijzelf te promoten. Men weet tenslotte nooit uit welke hoek dat licht loenzende manspersoon komt waaien! Het zou zo maar kunnen zijn dat een mede-blogster zo nu en dan op mijn pagina terecht komt, en, wie weet, een familielid of bekende in de aanbieding heeft! De wegen van het W.W.W. zijn ondoorgrondelijk...!!!
Zo moet U er niet van staan te kijken wanneer er tussen neus en lippen door (of misschien beter: tussen de regeltjes door) wat materiaal staat ter verheerlijking van mijzelf.

Vanavond is het de Grote Avond voor Us Mams (ik ben dol op mijn eigen vreemde familie, en mijn mamma del cuore...positief puntje) wij gaan naar Rob de Nijs (is niet mijn gebruikelijke muziekkeuze, die varieert van klassiek tot r&b).
We vertrekken ruimschoots op tijd, om Mams mee te nemen naar het frietkot uit haar jeugd (zelf prefereer ik de Italiaanse keuken, en mag best zeggen dat ik een kei in de keuken ben.)
Mijn tenue zal erg casual zijn, een stijl die mijn voorkeur heeft, al sla ik een goed figuur in tailleur en high heels, daar ik 18 jaar lang rond gehobbeld heb in Italian Style.
De avond zal gevuld zijn met veel gezang en enthousiasme. (Ben heuls enthousiast in alles dat ik onderneem, maar kan echter geen noot zingen... hetgeen mij niet doet belemmert mijn zoetgevoicde stembanden regelmatig te forceren)

Zondag zal een mama en Ukkepuk-dag, want ja, ik ben en blijf een moederkloek. Liefde voor mijn Kinders is dan ook een vereiste voor éénieder die omgang met mij blieft te hebben. Op het programma staat: Een schilderij met Uk maken (had ik al verteld dat ik aardig artistiek in elkaar steek? En daar ooit hoop mijn brood mee te verdienen?) Verder zal er een uurtje besteedt worden aan het volladen van de auto, waarmee ik maandag richting Amsterdam vertrek. Mijn rijstijl valt te omschrijven als....uuuhh...Italiaans. In Amsterdam zal ik me herenigen met vrienden-met-een-beetje-meer, omdat ik hen beschouw als zeer speciale mensen. Spontane en onverwachte ontmoetingen maken deel uit van mijn leven, en beschouw ik als kersjes op de taart. En vriendschappen zijn erg belangrijk voor mij.
Tussen de bedrijven door zal ik wat huishoudelijke taken verrichten, boodschappen halen, en andere multi-task-kwaliteiten ten toon spreiden, waaronder: bloggen, e-mails beantwoorden, uren aan de telefoon hangen en een cd-branden van K-3. Niet dat dat mijn enige interesses zijn. Heb een zeer breed spectrum aan bezigheden, die iets meer diepgang hebben dan poepluiers.

Tot zo ver de update....... Vragen???? O...en die Rode Stieren: Niet mijn ding.....

Den Italiaansche Man

(persoonlijk heb ik 'm altijd erg metro-sexueel gevonden)

De Zuster schreef een hilarisch logje over daten. Daarin verbaasde zij zichzelf over het fenomeen: De Italiaanse Man. En natuurlijk voel ik me dan geroepen bepaalde (voor)oordelen te bevestigen. Dan hebben die 18 jaar Italië toch nog enig nut gehad.

Het Uiterlijk: Het Italiaansche Heerschap hecht veel waarde aan zijn uiterlijk: WAAR
Ex 1 bracht gemiddeld aardig wat meer tijd voor de spiegel door, dan menig vrouwspersoon. Want wat houden Italiaanse mannen toch veel van zichzelf. Hele gesprekken werden er gevoerd met het Goddelijke Spiegelbeeld. Over hoe jong en strak het allemaal wel niet was. Over De Tand des Tijds, die Hem spontaan oversloeg. Over Het Stralende Gebit, De Mooie Kijkers, De Zongebruinde Teint. Kortom, ik heb heel wat bijgeleerd over persoonlijke verzorging door simpelweg te observeren.
Denk niet liefdevol met de handen door haar van een Italiaanse Man te kunnen woelen. Heiligschennis! Ieder haartje heeft zijn plek, en daar wordt geen millimeter vanaf geweken!

La Mamma: Italiaanse Mamma's zijn Heilig: WAAR
Do not touch the Mamma! Serieus, lever geen commentaar, geen kritiek, geen foute opmerking over het doen en laten van Mamma. Mamma is untouchable. Niemand prepareert voedsel zoals Zij. Niemand weet het beter dan Zij. Niemand kan beter strijken dan Zij.... Waarop ik een grote vuilniszak heb gevuld met al het strijkgoed en hem naar Mamma heb gestuurd met de mededeling: "Dan mag Zij de remsporen in den boxers rechtstrijken."
Mamma regeert met Ijzeren Hand. Haar Wil is Wet, en wordt daar geen gehoor aan gegeven, dan hebben Zij altijd nog Theatraliteit achter het handje. De scènes die Mamma kan trappen, zijn onovertrefbaar in intensiteit en drama-gehalte. En met bewonderenswaardig uithoudingsvermogen is zij in staat weken, zo nodig, maanden door te gaan om Haar Zin te krijgen. Ex-Schoonloeder heeft 3 maanden niet met mij gesproken omdat ik mijn potten en pannen graag in het linker keukenkastje zette i.p.v. het rechter.....

Italians Do It Better: Of beter: Een Mythe ontkracht: WAAR en NIET WAAR
Vanwege een overdosis aan zelfvertrouwen, komt De Italiaanse Man erg zelfverzekerd over, en dat heeft zo zijn aantrekkingskracht. Komt puntje echter bij paaltje, dan is Mr. Macho echter een zeer egoïstisch ingestelde lover. Zijn Geweldige Kunnen staat bovenaan ("Kijk eens Mamma...Zonder handjes!!") en daarbij is hij ervan overtuigd dat zijn doen en laten een enorm plezier geeft aan de vrouw. Dat het niet altijd even prettig is om een liefdesdaad te verrichten in elkaar gekronkeld als een Chinees Slangenmens, komt niet eens in het hoofd van een Italiaan op.
Bovendien laat een Italiaan zijn Kunsten graag zien aan meer dan één vrouw tegelijkertijd, een algemeen aanvaard taboe. Persoonlijk vond ik dat een minpuntje...

Voetbal: Zondagse en Maandagse Hel: WAAR
Voetbal is De Nationale Sport. Het wordt niet getolereerd om niet mee te leven met Het Team. En wordt de Man dan toch meegesleept door moeders-de-vrouw op een zonnige zondag, dan hebben ze steevast een radiootje of oortjes bij zich, om geen doelpunt te missen. Hetgeen dan ook weer grappige taferelen oplevert: Op iedere hoek van de straat staan groepjes Heren om een kleine radio heen om maar geen doelpunt te hoeven missen.
Op maandag worden alle wedstrijden met veel gekakel doorgenomen. Dit samen met de andere Nationale Hobby: Politiek.

Wilt U meer weten over Italiaanse Mannen? Voel U vrij contact op te nemen! En denk daarbij: Een gewaarschuwd Vrouw telt voor twee....

PS-je: toegegeven hoor, ik heb natuurlijk ook heul veuls mooie momenen gehad met Ex 1

Waarom....

Waarom besteden wij miljarden aan ruimte-onderzoek en communicatie met buitenaards leven, als we de diepten van onze eigen zeeën niet in kaart kunnen brengen, of in staat zijn te communiceren met de levende wezens die onze planeet rijk is?

Eigenwijs? Nee hoor!

Om kwart over zeven op deze prachtige zondagmorgen, klonk er een vrolijk melodietje uit mijn mobieltje.

"Diana, ben je al wakker?"

Kijk, hoe mooi de dag ook is, dit is dus absoluut niet de manier waarop ik graag wakker gemaakt wil worden. In een flits schieten er allerlei doemscenario's door mijn fantasierijke hoofd heen. Er moet wel iets verschrikkelijks zijn gebeurd als je om net na zevenen de telefoon pakt om iemand te bellen. Bovendien kwam er geen naam op het scherm, maar een heus telefoonnummer.

"Tja...nu ben ik wel wakker." En dat was niet heulemaal waar, ik had nog geen koffie op. "Met wie spreek ik eigenlijk?"
"Met je zus natuurlijk!" Ok........
"Diana, mijn Blackberry doet het niet meer..... Ik krijg een foutmelding..... Zet even jouw computer aan...."
En dat om 7 uur op een zondagochtend. En omdat ik allang blij was dat het haar gsm was die het had begeven, en niet één of ander familielid, dus heb ik braaf de computer aangezet. Natuurlijk viel het probleem niet op te lossen via de telefoon.

Enfin, daar zat ik dan wakker te wezen. Met Uk nog veilig en stilletjes in haar bedje. Tijd om even te antwoorden op mijn "Dienstmededelingen".
Kijk Dames, ik mag hier graag klagen over mijn super-eigenwijze dochter, die graag alles: "ikke-zelluf-wil-doen", met de nodige desastreuze gevolgen. Ik moet natuurlijk wel de hand in eigen boezem steken: van een vreemde heeft ze het niet! Moeders is namelijk net zo eigenwijs, en ook daar kleven wel eens wat vreemde gevolgen aan vast.

Het inroepen van hulptroepen, in de vorm van een stuk of wat manspersonen (met of zonder bakkie hihihi) gaat mijn eer te boven want: Ikke zelluf doen!

Enige concessies heb ik al gedaan hoor. Het is natuurlijk niet zo dat ik heulegaar niet naar jullie adviezen luister. Er is een man ingeschakeld voor de gaten in het plafond (Al probeer ik het nog een keertje zelluf)

Moet jullie ook bekennen, dat er niet zo veel heerschappen rondhuppelen in mijn vriendenkring. Mijn zwager...uhhh...wel, daar heb ik ooit aan gevraagd wat gaten te boren voor wat schilderijen. En van het resultaat werd ik niet bepaald blij. Niet alleen hangt alles schots en scheef (net als de rolgordijnen die hij liefdevol had bevestigd) ook kreeg ik een paar extra gaten cadeau. Zo maar. Was een beetje mis gegaan.

Voor wat betreft een klusploeg: Dames, mijn appartementje is werkelijk heel klein. Uk en ik lopen elkaar al voor de voeten. Twee personen kan ik nog hebben, maar dan moet iedereen wel braaf op en stilletjes op de bank blijven zitten, en vooral niet opstaan om naar de wc te gaan.

En ik heb de tijd. Weinig praktische kennis, maar veel enthousiasme en doorzettingsvermogen.

Echter Lieve Dames, Uw tips, weetjes, expertise en handigheden blijven natuurlijk van harte welkom.

En jullie begrijpen natuurlijk ook wel wie er volgende week zondag uit haar bed gebeld gaat worden!!!

Uggs, Crocs en Birkenstocks

Na het lezen van een artikel in  verschillende kranten, en het bijbehorende commentaar, heb ik eindelijk weer eens een Tena-Lady-momentje mogen ervaren. Er verschijnen uit het niets stickers waarin het ongenoegen wordt uitgebeeld over de omstreden Uggs. You love them, or you hate them. En ik bescheur me van het lachen.

Vooropgesteld dat ik een fervent aanhanger ben van leven en laten leven. Het laatste dat ik zal doen is een persoon zijn waarde geven vanwege het schoeisel dat wordt gedragen. Maar persoonlijk ben ik immuun voor het Uggs-, Corcs- en Birkenstock-virus.

Kijk Dames, ik begrijp heuls goed dat ze warm zijn, zalig lopen en heerlijk zitten. Ik zie er helaas niet het "mooie" van in. 

De leukste reactie vond ik van een Meneer, die stelde: Tja...nu de anti-conceptiepil uit het basispakket is verdwenen, zijn wij mannen, naarstig op zoek naar een alternatief: Uggs, Crocs en Birkenstocks met sokken werken preventief net zo goed.

En ik heb weer een nieuwe term geleerd: De Uggs Shuffle. Hiermee wordt de weinig charmante en orthopedisch onverantwoorde manier van het lopen op Uggs mee bedoeld. 

Maar het kan in mijn ogen altijd erger. Onderstaande jeans met Uggs.....

Opzij, Opzij, Opzij

En als ik dacht dit weekend rustig aan te kunnen doen, dan heb ik het bij het verkeerde eind gehad!!!!

Dus: Opzij, opzij, opzij...........

Ratjeplan's Ratjetoe

Zoals verwacht is het hele moedervlek-gedoe met een sisser afgelopen. Het ding geeft geen aanleiding bezorgd te zijn, en dat ben ik dan ook niet. Mijn huisarts is een tof wijf, en we hebben dan ook heel wat afgelachen. Uk liet zich van haar liefste kant zien, en knuffelde de huisarts suf alsof ze haar beste vriendin had hervonden. En ook het hele poep-gebeuren hebben we flink gerelativeerd. Het word pas een probleem, als je er een probleem van maakt. Ook de Grote Uk had hier last van, en dat heeft zich rond haar 4de vanzelf opgelost. Ik ga er voor het gemak van uit, dat ze op haar zus lijkt. En kan ze het niet op eigen kracht, of zie ik haar ellendig zijn, dan helpen we de natuur een handje.

Op het consultatie-bureau schrikken ze ook altijd van Ukkie's syndactylie. Altijd reden voor paniek en spoedjes richting huisarts. Nu heeft mijn hele familie aan vader's kant syndactylie, moi inclusief, en ik heb het vrolijk doorgegeven aan beide Ukken. De artsen in het ziekenhuis en neonatoloog hebben het niet eens opgemerkt. Maar mijn door ervaring getrainde oog *ahum* zag het direct: Weer eentje met eendenvoetjes.... Dus met 6 weken al een foto laten maken om te kijken of het qua botjes allemaal goed zat. En dat zat het. En ondanks dat het hele gebeuren in haar dossier staat, willen ze toch altijd even kijken hoe het met haar voeten is. Dan trek ik ook altijd maar even mijn schoenen uit...

Waarom ik dan toch naar het consultatie bureau ga? Dat heeft dan weer te maken met "aantoonbaar goed moederschap" (pfffft...) tegenover alle rechters en instanties in het buitenland die zich buigen over mijn verzoek tot omgang met mijn oudste Ukkepuk. Lang verhaal, een tranendal, geen zin in vandaag... Maar om een ideetje te geven: Ik laat iedere maand bloed prikken om aan te tonen dat ik geen drugs of andere rotzooi gebruik. Ik ben officieel, zoals het in de vertaalde en beëdigde papieren staat: "Extremely Fit for Motherhood" Whoehaaaaa!!!!

Maar goed.... Een update over Ex 2: Ik heb gedecreteerd Wij hebben besloten een goed gesprek aan te gaan, zonder Ukkepuk. Waarbij ik al heb vastgelegd In goede overeenkomst, gaan we het hebben over de omgangsmodaliteit. Omdat Ex 2 een enorme lu... is Wegens "fors majeur" zijner kant, gaat dit gesprek pas volgende week donderdag plaats vinden. Dat geeft mij dus nog een week de tijd mijn nog te spugen gal visie op het hele gebeuren te organiseren.

En sinds eergisteren heb ik een twitter-account. Ik dacht; Goh, laat ik me ook eens up-to-date houden en als hippe moeder en al tweetend door het leven gaan. En ik, digibetische leeghoofd dat ik ben, snap er geen jota van. Ik geloof dat ik mijn grens heb bereikt. Verder dan bloggen kom ik waarschijnlijk niet. Bestaat er ook een twittercursus voor Dummies???

Close Encounter of the Fifth Kind en Lynda Weekend Special

A.s. zondag is het zo ver...het etentje met de helft van mijn broeders en zusters (de andere helft is nog te jong, en zou moeite kunnen hebben met het verwerken van een dergelijk "Close Encounter of the Fifth Kind") Eerst een drankje, om moed in te drinken, de zenuwen te bedaren of gewoon omdat het lekker is. En daarna met z'n allen richting restaurant. De telefoon staat hier roodgloeiend. De één is hyper, de ander gespannen, weer een ander ongerust. En ik...wel Dames, ik lach er maar een keer om.

Ondanks het feit dat mijn Pa geen doorsnee vader is (en er een flinke dosis aan eigenaardigheden aan over houdt), ben ik blij voor hem. Deze gebeurtenis geeft mij namelijk ook hoop. Hoop dat mijn Grote Uk ook ooit eens voor mijn deur zal staan. Mijn vader en oudste broertje, zijn het levende bewijs dat het kán!!!

Dus trek ik zondag mijn mooiste outfit aan, tover een grote glimlach op mijn gezicht, en hoop dat het avondje zonder al te veel problemen verloopt....

Reageerde ik net nog bij Haar, dat het hier in het Zuiden des Lands, een mooie dag beloofde te worden, zo kan ik nu constateren dat ik mijzelf errug vergist heb... zoals het er nu uit ziet, gaat het met bakken uit de hemel komen over 5 minuten. Niet getreurd, heb aardig wat kilo's stoofperen opstaan en Ukkie heeft de blokkendoos herontdekt, en een vrolijk breiwerkje, waar geen einde aan lijkt te komen, roept mijn naam.

En Speciaal voor Lieve, Lieve Lynda: Bedankt Meid, ik ben still alive and kicking, al weet ik niet of dat maandagochtend nog zo is.....

La La Dee, La La Laaaa (speciaal voor Lynda)

Lieve Jonkvrouwe Lynda,

Zo U zo vriendelijk willen zijn op bovenstaand filmpje te beluisteren voordat U een kopske koffie gaat pakken bij Haar. Of nog beter, U mag er gerust met z'n tweetjes van genieten bij datzelfde bakkie leut!!!
Laladee, lalalaaaaa, laladeedee, lalalaaaaa....... Verder wil ik U ook nog vriendelijk bedanken voor de 'Chipmunks' die mijn huis hebben overgenomen. Kleine Ukkepuk ligt in een deuk, en het moet allemaal 'nog een keer'....

Dan wederom een ps-je: Ik heb nimmer het genoegen gehad De Jonkvrouwe in real life te ontmoeten... Maar zij verzekerd mij met dat ze een heuls rustige Jonkvrouwe is, en dat beaam ik dan maar, want ik ik vind haar een heuls aardige Jonkvrouwe!!!!

Kom maar op allemaal, ik heb weer T.ena ladies in de kast liggen. Wie O Wie kan het meest irritante, walgelijke of hilarische filmpje vinden???????

De Stichting, Zoete Wraak, Zonnebank, Tattoo en meer...

Voordat ik van start ga met mijn geblaat, wil ik wederom even de aandacht vestigen op De Stichting van Henriëtte en Marcel. Twee enorme schatten met kanjers van kinderen, die zich geheel belangeloos inzetten voor de straatkinderen en crisis-opvang in Roemenië. Helaas is de het kinderdagverblijf moeten sluiten vanwege de effecten van de economische crisis. En U vraagt zich natuurlijk waarom ik blijf hameren op dit onderwerp. Wel Dames, hier krijgen jullie weer een bekentenis uit mijn leven: Ik heb op straat moeten leven in het buitenland. Ik heb mensen nodig gehad zoals Henriëtte en Marcel. En ik kan jullie uit ervaring vertellen, dat het leven in de goot elders, niet te vergelijken valt met het straatleven in Nederland!! Hoe slecht ons landje er ook voor staat, onze opa's en oma's hebben geknokt voor een sociaal stelsel, waar iedereen gebruik van kan maken. Buiten onze grenzen, gaan de zaken er anders aan toe. Dus neem een kijkje op de blog die Henriëtte nauwkeurig bijhoud, lees de verhalen die realistisch en met respect worden geschreven, zonder in een tranendal te verzuipen. En misschien lopen jullie ook wel warm voor dit initiatief.....

Dan nu mijn Zoete Wraak..... Jonkvrouwe Lynda heeft wel eens last van melige buien. En iedere keer weer, krijgt ze mij zo ver dat ik de slappe lach krijg. Ik had gehoopt deze ronde over te kunnen slaan, want ik ben door mijn voorraad T.ena Ladies heen. Na enig *ahum* aandringen van haar kant, heb ik alsnog op haar melige-bui-you-tube-ding geklikt. En ja hoor!! Ik ben in slaap gevallen met 'de zon in mijn hart' en ik ben er mee opgestaan.... Wraak!!! Ik heb het tot doel gesteld, aankomend weekend internet af te struinen naar het meest walgelijke youtube filmpje, dat niet één dag, maar een hele week blijft hangen. U is gewaarschuwd Jonkvrouwe Lynda!!......*Lass die Sonne in dein Herz neuriënd*

Verder vroeg ons Beukenootje of de zonnebank lekker warm wordt. Nou Roelien, het is een Zomers Genot!! En of dat ding warm wordt!! Je weet wel, die behaaglijke warmte die zich vanuit de buik verspreidt over het hele lichaam. Misschien beeld ik het me in, maar ik heb minder last van mijn rug. En voor de nieuwsgierigen onder ons...Ja....ik ben verbrand!!! Mijn poezelig blanke huidje, met name het gedeelte dat nooit de zon ziet, is rood.....

Ons Lief Heksje Sandra, vroeg mij ooit eens naar mijn tattoo: Ik heb dus een zelf-ontworpen, gestyleerde 'N' op mijn linkerbeen (boven de enkel) staan. Het is de eerste letter van de naam van mijn oudste Uk. Afgezien van het plekje in mijn hart, heeft ze ook een definitief plekje op mijn lichaam. Mocht ik ooit nog eens spontaan rijk wakker worden, dan zou ik graag op mijn pols een andere (eigen) creatie laten zetten.

En dan kom ik uit bij Lady Karin: Lieve Schat, ik ben je enige uitleg verschuldigd.... Op de dag dat Ex 2 weer eens zichzelf van zijn beste kant liet zien (en ik dus flink over de zeik was) kreeg ik een opbeurend mailtje van (wie anders) Haar met het vriendelijk verzoek een kijkje te nemen. Braaf heb ik haar verzoek ingewilligd, ervan uitgaand dat ze weer eens flink melig was. Alleen werkten mijn hersencellen niet mee, want ik was nogal flink P. Daardoor ging ik ervan uit dat ik op Lynda's blog zat. En zie hier waar het foutje er in sloop.... Ik zat dus bij jou... Deze keer lag het niet aan mijn hersenafwijking omtrent namen (goh, ik wist niet dat zo veel andere mensen daar ook last van hadden!!!) maar aan mijn eigen onoplettendheid. Ik beloof het je Lieve, Lieve, Lieve Karin, dat het nooooooooooit meer zal gebeuren...*een licht schuldgevoel voelend* En die frietes komen vanavond aan de beurt ;-)

En omdat we het hebben over het probleem met de namen... Zwangere Joeltje heeft het beste excuus van ons allen.... Zwangerschapsdementie!!! Geloof me, het bestaat!!! Gaten in onze hersenen vanwege een groeiende babybuik. Dus Joeltje, pak de breinaalden en vergeet alles. Jij hebt gewoon last van een gevalletje Zwangerschapsdementie...

De breisels: Foto's gaan volgen... (en jullie gaan beloven niet te lachen!!!) Het breien gaat alleen niet zo snel als ik had gehoopt.... Ik zit op een slakkentempo.....

Zo, ik geloof dat ik ben uitgeraasd... Tijd om Ukkepuk uit bed te trommelen, en ons klaar te maken voor ons wekelijks uitje: Muziek met Peuters......*Lass die Sonne in dein Herz.............*

PS. Voor alle duidelijkheid: Lynda is GEEN, ik herhaal GEEN druktemaker...absoluut niet....ze is de rust zelfe in real life....echt niet hyperdepieper...

Verdoofd

Hij: "Zo meid, ben je er klaar voor?"
Ik: "Nou...Nee...Niet echt... Zullen we een andere keer afspreken?"
Hij: "Ga toch maar liggen, en probeer je te ontspannen..."

Er gebeurt iets vreemds met mijn lichaam als ik in die stoel kruip (of met de benen wijd moet bij de gynaecoloog) : Iedere spier in mijn lichaam verkrampt op een onnatuurlijke manier. Ik heb dan ook altijd enorme spierpijn na een bezoek aan de tandarts...

Hij-inmiddels-met-mondkapje: "Mmmmm...Het is er niet beter op geworden hè?"  
(Sorry...vraag je dat aan mij? Ik ben geen tandarts. Ik lig met mijn mond open. Met vingers en haakjes erin. Ik kan geen woord zeggen. Lul......)
Hij-met-mondkapje: "Nou...zullen we dan maar eens beginnen?"
(Wéér een vraag!! Domkop! Meer dan 'oeghwhoemmmm' komt 'r niet uit mijn mond hoor!)
Hij-met-mondkapje: "We zullen eerst het boeltje maar eens gaan verdoven, hè?"
(Uhhhh... Jahaaaa!!! Graag!! Veuls, heul, heul, heul veuls verdoven...Graag! Veuls hè???)
Hij-met-mondkapje: "Nu voel je een klein prikje....."
(O Mèn...!! Klein zegt-ie. Het lijkt verdomme wel een puntige olieboor die dwars door mijn kaak heen wordt gedrild!)
Hij-met-mondkapje: "En dan gaan we nu beginnen..."

Enfin....laten we het zo stellen. Ook al heb ik een hele aardige, vriendelijke, competente tandarts, hij en ik zullen nooit beste maatjes worden. 2 uur heb ik in stilte moeten liggen lijden, en het klusje is nog niet geklaard. Hij legt kalm en vriendelijk uit waar hij mee bezig is, en ik doe ondertussen in gedachten woordspelletjes om maar niet gillend gek te worden. (men neme een woord: bijv. 'aardappelsalade', en kijkt hoeveel andere woorden daar van gevormd kunnen worden.'aarde - appel - sla...') Ik bestudeer de wenkbrauwen van de tandenboer (en eerlijk is eerlijk: hij houdt ze keurig netjes bij!) De geuren, de geluiden...Lieve Menschen...ik word er knettergek van! En dan de nieuwe assistente die op het verkeerde plekje zat met haar draagbare-kwijl-afzuig-ding zodat ik continu het gevoel heb te verdrinken in mijn eigen speeksel... En ik mag nog een 2 keer....Hiep Hiep Hoera!!!

Hij-nu-zonder-mondkapje: "Paracetamolletje hoor, als je er last van krijgt..."
Ik: "Pfal ich doenj...Ifff un heeew pfakje goedpf?" (vertaling zonder verdoving: "Zal ik doen... Is een heel pakje goed?)
Hij-met-stralende-glimlach: "Neeeee...één of twee."
En dat vind ik dan weer knap van hem... Dat-ie dat kan begrijpen... Zou je daar les in krijgen op de tandartsen-universiteit? College in het 'begrijpen-van-verdoofde-smoelen-taal'??

Mag ik even Uw aandacht.... Hier een kind van de wereld!!

Zit ik me daar een beetje te klungelen in mijn blogje, klik ik (per ongeluk) op statistieken...en er ging wederom een nieuwe (blog)wereld voor me open. Stoer!! Geweldig!! Helemaal in mijn element heb ik alle opties, mogelijkheden enzovoort bestudeerd...en toen kwam ik bij een Wereldkaart aan. Mensenkinders! Alle landen van de wereld staan ingekleurd! Kijk, dat vind ik nou erg spannend (afgezien van Johhny Depp in smoking, die qua spannendheids-niveau een puntje hoger scoort)
Waarom vraag nu even om aandacht: Wel...ik zou het fantastisch vinden als al die mensen uit de hele wereld een kleine reactie achter zouden laten. Anoniem of niet. Gewoon, kort een melding in de trend van: Hé Diaan, hier de USA, hier Uganda, hier Mexico. (Abcoude-Noord of Sint-Dikkenswaard is ook goed hoor!)
Ik voel me sinds een half uur een kind van de hele wereld!!!

Update: Yes..Nederland, België....maar: Veo pasar algunos españoles ...anche qualche italiano di passaggio ...j'ai vu des persones de la france .... some canadians.... Kom Dames!! We gaan de Verenigde Blog Naties oprichten!!

Nijlpaarden en Billen

Voor alle Dames die mij graag als Beyoncé een modderfiguur zien slaan: Dus Niet!!! Foto's??? YouTube??? Filmpjes??? Hahaha...dat mochten jullie willen!!! A) Ik hijs me dus écht niet in een turnpakje, echt Never Nooit Niet!!! Grote genade, een nijlpaard gewikkeld in cellofaan zou een beter figuur slaan! B) Mijn conditie... Ik zwoot mezelf suf al na de eerste probeerselen!!! Zijn jullie uit gelachen? Ok, Dames, en dan nu hulp bij het vinden van een excuus... Ik heb er wakker van gelegen vannacht... Ik word gebombardeerd met over-enthousiaste sms-jes over de praktische uitvoering, en bij alles dat ik lees blijf ik maar fluisteren: "Da willik Nie..." Hoe ga ik hier met goed fatsoen onder uit komen....
Gelukkig heb ik nog even de tijd....nog minstens 2 maanden voordat ik OF op een miraculeuze wijze 20 kilo kwijt raak, en de choreografie onder de knieën krijg....OF met een goed excuus op de proppen kan komen...

Verder voel ik me vandaag errug rebels... Gisteren was ik bij vriendin J. alwaar ik goedgemutst op de weegschaal stapte (de mijne heeft een enkeltje stort gekregen) Ik stapte er een stuk minder goedgemutst vanaf. Het resultaat stelde ik meteen ter discussie, waarna er een WII tevoorschijn werd getoverd voor het beslissende oordeel. De verloren kilo's zijn weer opgevuld met een beetje extra. En toen las ik een tijdschrift. Vraag me niet naar de naam, maar het was een special over oud worden en plastische chirurgie. En daar las ik een artikel, MEN!!! Ik werd er spontaan overexited van!!! DE oplossing voor bubbelende bovenbenen, baby-buikjes, love-handles, sinaas-appel-billen!! De centimeters verdwijnen als sneeuw voor de zon, zonder cosmetische ingreep, zonder pijn. Kijk, dacht ik bij mijzelf, eindelijk een ietsiepietsie hoop om wat recalcitrant vet van mijn lichaam te laten verwijderen!!! Re-vo-lu-tio-nair!!! CRYOLIPOLYSE!!! Het bevriezen van vetcellen dus. Ik dus heulemaals hyper aan de Google geslagen. Wat blijkt, het is super-de-super-exclusief, nog maar één kliniek in Nederland. Helaas hangt er een prijskaartje aan dat ver boven mijn budget gaat, maar Dames, wat ben ik enthousiast!! Er rest niets anders dan te wachten tot de behandeling gratis wordt weggegeven bij de AH-bonuspunten... (Voor geïnteresseerden: klikkerdeklik en nee, ik heb geen aandelen in het bedrijf!!)

Maar goed, vandaag weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen. Nu nog een koppie leut, en dan aan de slag....

Ik en mijn Grote Mond.....

Het is weer eens zo ver... Door mijn grote mond heb ik mijzelf weer eens in een lastig parket geplaatst. En het is niet eens mijn schuld! Het is die van HAAR!!! Ik las Nicole's blog, klikte braaf op de video, lachte me een stuip, en ik kreeg een idee.

U weet nog wel, mijn buddie-maatje-broer-BF met zijn nieuwe vriendin (klikkerdeklik), wel.... Zij zal op korte termijn ook gaan trouwen met mijn G. vanwege de verblijfsvergunning (Mmmmm?!?!?!) Daar hoort een feestje bij. Voelt U 'm al aankomen???? En in mijn perverse brein begon zich een plannetje te vormen. Ik pakte m'n mobiel, sla aan het sms'en, en voordat ik het eigenlijk zelf in de gaten heb, neemt het hele gebeuren de vormen van een stroomversnelling aan. Wat zeg ik U??....Een tsunami!!!

Kent U de parodie van Justin Timberlake en Beyoncé??? (klikkerdeklik) All The Single Ladies, op z'n komisch dus. Het mijne was gewoon een idee. Leuk toch? Een stel mannen die zich lekker uitleven. Enthousiasme alom.... Alleen willen de drie bevriende heren die ik heb benaderd er een Beyoncé bij...(En nu gaat het kwartje zeker bij U vallen...!!!) Juist ja....mijn mond zei ja, terwijl mijn hersenen nog steeds NEE schreeuwden. Gevalletje: Ik en mijn Grote Mond....

HELP!!! Ik vrees dat het er zo uit gaat zien...... En ik heb geen idee hoe ik dáár nu weer onderuit ga komen!!!

De Strakke Billen Club + Tip 1: Abs... + Tip 2: Karin...

Whoehahahaha.....en Lynda denkt nu een linkje te vinden naar YouTube...........;-P Maar ik vind het op zich wel een leuk idee. Mijn fantasie slaat erbij op hol..... Verschillende vrouwen uit heel Nederland, tegen, of net begin 40, die hard hun best gaan doen volgend jaar met een Braziliaans kontje op het strand te verschijnen.........hihihihi....!!!!
Aangezien ik, in navolging van Floor, vandaag ook mijn voedselregime heb opgepakt (wat zijn die shakes viiiiieeeeessssss!!!) komt er natuurlijk ook een stukje beweging bij kijken. Er komen wat hectische dagen aan (godzijdank gaat Pa's etentje voorlopig niet door vanwege knie-operatie zwager!!) maar ik zal mijn best eens doen wat leuke oefeningen te verzamelen......

Dus: Gezocht: Welwillende Dames voor De Strakke Billen Club. Enige positieve input vereist. Thematiek: Billen en alle verwante onderwerpen. (Van sinaasappels tot een opschuivende breedte-graad, afzakende hoogte-graad) Oplossingen: in de vorm van fysieke activiteiten, wondermiddeltjes of bijna vergane Oma's Methodes.

Wie O Wie...????

Hier Linkie 1: afzien..... Let op de nonchalant kauwgum knauwende instructrice en de wanhopige blikken van de (mannelijke) deelnemers.... Dames, laat het filmpie aan Uw Lief zien en daag hem uit...Ben benieuwd hoeveel menschen in staat zijn deze buikspier-workout tot een einde te brengen....Ik in ieder geval niet!!!!!

En van dezelfde Dame (speciaal voor Karin) : abs and ARMS!!! Ik kan mijn ogen niet geloven!!!

Musculus Gluteus Maximus

De Gluteus-groep (bilspieren) bestaat uit 3 afzonderlijke spieren: de Gluteus Maximus, de Gluteus Medius en de Gluteus Minimus. De Gluteus Maximus (de grote bilspier) is de meest zichtbare van deze spiergroep, en bepalend voor vorm en toning. De Gluteusspieren zijn aangehecht aan het Os Sacrum (het heiligbeen) en lopen tot het bovenste gedeelte van het Femur (dijbeen)....................

Dat is 'm dus....De Boosdoener.... En ik maar denken dat ik gewoon een dikke reet heb!!! Nee hoor.... Ik heb last van een over-ontwikkelde Gluteus Maximus!!! Al zal mijn fysiotherapeut het daar niet mee eens zijn....

Maar goed, waarom de Gluteus Maximus? (En dan vergeet ik voor het gemak even de lijst aan buik- en rugspieren) Mijn probleempjes spelen erg op de laatste tijd. Of beter, ik kom de bank niet meer af, het bed niet meer uit. Dat betekend een bezoekje aan mijn fysiotherapeute met haar magische handjes. Ik ga liggen, en vraag haar vol verlangen: "Ga je effe op me hangen???". Dat kleine, tengere meisje lacht dan eens, en gaat met haar volle gewicht, steunend op haar elleboog, drukken op een magisch plekje in mijn billen. Vervolgens kraakt, krakt, verschiet er iets, en ik kan een paar weken pijnvrij rondhuppelen.

Zoniet gisteren. "Mijn" meissie was er niet, en ter vervanging stapte er een chagrijnig manspersoon met snor naar binnen. En die was zóóóóó niet in the mood op mijn billen te gaan hangen!!! Het hele dossier werd erbij gepakt. Ik werd betast, er werd gekneed, en ik moest vreemde posities aan nemen.
En toen kreeg ik op mijn donder, want om het boeltje te verlichten zou ik minstens 3x per week langs moeten komen. En dat kan dus niet, want ik heb een Uk en geen oppas 3x per week.... (ooit geprobeerd een Uk rustig te laten zijn terwijl je behandeld wordt?)
Ook al was die meneer niet blij met mij, hij dook achter de pc, en nu heb ik een boekwerk liggen aan oefeningen die ik iedere dag (ja, ja, U leest het goed: Iedere Dag) zou moeten doen. En boel veuls oefeningen gaan over de Gluteus Maximus. Gaan jullie het toch nog mee maken dat ik met een strak kontje volgende zomer in ga!!! En pijnvrij....

Of toch maar wachten op de terugkomst van mijn meissie?!?!?!?!?

Dear Mr. Obama

Dear Mr. Obama,

Hier een briefje uit The Netherlands, niet te verwarren met "Holland" dat een provincie is van onze Lage Landen. En voor alle duidelijkheid: Ondergetekende woont niet in een molen, ik draag geen klompen, kaas wordt met mate gegeten en er is geen tulp te bekennen in en rond mijn woning.

In alle eerlijkheid, moet ik U bekennen nooit een groot fan te zijn geweest van de U.S. of A. Een bezoek aan Uw land staat dan ook niet op mijn verlanglijstje. Cultuurwijs gezien dan. Qua natuur valt er natuurlijk heel wat te bezichtigen: Yellow Stone National Park, The Rocky Mountains, The Sonora Desert.... Maar persoonlijk heb ik weinig met een land dat prat gaat op een vrij recente geschiedenis, en daarbij voor het gemakkie vergeet dat er voor de komst van Columbus (of een verdwaalde Viking) wel degelijk een eeuwen oude cultuur bestond. Dus op The Strip in Las Vegas, zult U mij niet vinden (Doe die lichten toch eens een weekje uit! Weet U wel hoeveel U zult besparen?)

En dan het credo: "For the Land of the Freedom en the Home of the Brave".... Welke vrijheid? Wie is er moedig? Wanneer de regels van een land, en het welzijn van zijn inwoners, gedicteerd worden door het bedrijfsleven, is er in mijn ogen weinig vrijheid. (Zie Uw gezondheidsstelsel) En dan die moed, tja, als ik een arsenaal aan wapens in huis mag hebben ter verdediging van iedere vorm van bedreiging, dan zou ik me ook (over)moedig voelen.
En hoe zit dat met "The American Dream"...? Ik bedoel, een grotere schijnvertoning bestaat er niet. Dat geintje ging misschien op ten tijde van het Wilde Westen, waarin men vocht voor een klein stukje land om in de eerste levensbehoeften te kunnen voorzien. Maar kom op Mr. Obama, daar trappen we nu toch niet meer in?!?! Tegenover ieder succesvol verhaal (dat breed uitgemeten wordt bij Oprah, Dr. Phil, Leno en companen) staan de trieste verhalen van duizenden anderen, die wel geloven, maar hun droom niet waar kunnen maken. Wanneer worden die verhalen verteld?

Maar goed, Mr.Obama, het mag wel duidelijk zijn dat ik geen grote bewonderaar van U of Uw land ben. Want we hebben het nog niet eens gehad over zinloze oorlogen, maffe presidenten, discriminatie.... Nu vraag ik U: Hoe kan men discrimineren in een land dat bekend staat als De Smeltkroes? De weinig overgebleven originele inwoners van Uw land, zitten verborgen in reservaten, mak gehouden met alcohol, klaar om hun truukjes te vertonen aan voorbijtrekkende toeristen. Iedere andere Amerikaan heeft zijn "roots" ergens anders in de wereld. Wat is er mis gegaan, Mr. Obama?
Een trap tegen mijn zere been, zijn vooral Uw bemoeienissen met de rest van de wereld. Ja, U heeft een groot land, met een bloeiende industrie (al kwam die crisis toch bij U vandaan, geloof ik) Maar waarom denkt U en die hele bups aan landgenoten van U, dat andere delen van de wereld op Uw interventie zitten te wachten? Gevalletje: "Grootheidswaanzin"???

Persoonlijk kan ik niet warm draaien voor wat Uw landgenoten als cultuur beschouwen. De Gansta Rap komt mijn neus uit, net als de McDonalds die beweert dat de sla op volle grond wordt geteeld (whoehahaha en dat lokaal, 12 maanden per jaar??). Ik kan alles wat "Flash and Shiny" is niet op hun waarde schatten. Mijn gebrek hoor! Ligt niet aan U! Maar goed, dit brengt mij bij de feitelijke reden waarom ik U aanschrijf.
Zit ik op mijn rustige zondag een beetje te "zappen", kom ik uit op MTV. Een programma dat "My Sweet Sixteen" genoemd wordt. En ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Ik bedoel, U heeft al Uw Halloween, een commerciële Kerstviering, Valentijn's Dag.... Moet de 16de verjaardag van de kinderen nu ook uitgroeien tot "veel" en "nog meer"? Kunnen Uw landgenoten dan werkelijk geen maat houden? Wat een potsierlijke vertoning!
Het is een feit dat ouders hun kinderen het beste gunnen, dat gegeven kan worden. Maar om nu horloges uit te delen ter waarde van een jaarsalaris van één van die mensen die nog steeds in "the American Dream" geloven, vind ik nogal ver gaan.
Kijk, mijn beste Mr. Obama.... Ook ik heb kinderen die onvermijdelijk in aanraking gaan komen met de gewoonten en gebruiken van Uw land. En, onvermijdelijk, gaat er ook hier in huis gevraagd worden om kleding van merk X, hebbedingetjes van Y en andere zaken. En gelooft U mij, de 16de verjaardag van mijn Ukken, gaat echt niet ongemerkt voorbij. Ik geloof echter niet dat een dergelijk programma bijdraagt aan een positieve kijk op Uw land door de volwassenen uit andere landen en culturen (Mr. Wilders excluded waarschijnlijk)
Mijn voorstel is het volgende: Waarom geen serie over de 16de verjaardag van kansarme leden van jeugdbendes (mits niet aangeschoten, U weet wel, vrij wapenbezit, of in het gevang) of een uitzending van de 16de verjaardag bij Uw "Trailer Trash". Andere opties zijn: Latino's, of neem een kijkje bij de Inukitut/Native Americans (daar zit vast wel een leuk FAS-16-jarige bij). Met een uitzending over een doorsnee gezin neem ik ook genoegen hoor!!
Kortom beste Mr. Obama, ik zou graag een reëel beeld krijgen van het reilen en zeilen in Uw land. Of is dat niet interessant genoeg?

Met vriendelijke Groet,
Diana

P.S. leuke hond....issie van U???