donderdag 23 september 2010
What's in a name???
Als het op namen aankomt, valt er een groot gat in mijn geheugen. Ik zie een gezicht. Ik herken het gezicht. En dan wordt het vaag. Heel vaag. Want ik kan nooit de passende naam bij dat gezicht plaatsen.
Ik graaf, en graaf, en graaf diep in mijn geheugen. Allerlei informatie, belangrijk en totaal oninteressant, drijft naar boven. Mijn hoofd tolt om van de herbelevingen. Maar die naam, nee, die komt niet.
Door de jaren heen (want dit speelt al vanaf mijn jeugd), heb ik truukjes en ezelsbruggetjes toegepast. Mr. B. draagt altijd een rode stropdas, dus tekende ik een rode stropdas met zijn naam ernaast. Mevr. H. had extreem brede heupen, en in mijn agenda stond een dikke kont met haar telefoonnummer. Ooit heb ik gewerkt op het hoofdkantoor van een grote doe-het-zelf-zaak, als receptioniste....whoeha!! U wilt niet weten hoe mijn telefoonlijst eruit zag!!!
Al mijn buren heten "buurman" of "buurvrouw". Ze hebben vast hun naam ooit eens verteld, maar ik kan het me niet herinneren.
Geloof me, het is geen gebrek aan interesse, of een resultaat van een slechte opvoeding. Het is gewoon een hersen-iets.
Zo heb ik gisteren een hele dag doorgebracht met 18 mensen, waarvan ik er van welgeteld één de naam herinnerde. Dat zijn dus 17 personen waarvan ik de hele dag tactisch hun naam heb moeten ontwijken. 8 uur lang, heb ik me in allerlei bochten moeten wringen, om mijn hersen-ding niet te tonen. Want ja, ik schaam me natuurlijk diep voor dit euvel! Het staat zo onbeschoft....
Van 2 Dames herinnerde ik iets vaags als "Samantha" of "Valentina" of "Melinda". Één Meneer was zeker een "Tim" of "Tom". De Mevrouw van de paarden (zoals ze in mijn hoofd heet) heeft iets te maken met de naam uit een kinderboek (maar ik wist niet meer wel boek) Bij één jongere knul, moest ik het echt opgeven. Er rinkelde geen enkel belletje. Een Tascha, bleek een Mascha te zijn. Een andere Meneer werd geroepen, en zo kwam ik achter zijn naam. En een andere Mevrouw nam haar mobieltje op met haar naam. De rest....een vaag zwart gat....
Vannacht had ik nog één opleving: Ik werd wakker, en wist meteen dat de naam bij de rode krullen, Richard was.....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Hm dan neemt hij vast een bijzonder plekje in je droom in ;-)
BeantwoordenVerwijderenOh kijk ik heb dat ook dat ik dus de namen niet kan onthouden en die mannen bij mij, mooi he???
BeantwoordenVerwijderen"Lynda...aangenaam"! WOEHAHAHAHAHA.....waar was je (vroeg zij onbeschaamd!;))
BeantwoordenVerwijderenX
Oogcontact, ja, oogcontact...
BeantwoordenVerwijderendaar ben ik heel goed in, en dan...wilt U????...
enz.
Alleen aan de foon werkt dit natuurlijk niet.
Gezichten, oké, maar namen....not dus....
Groetjes, Margot
Gezichten kan ik goed onthouden en na laaaaaaaaaaang graven weet ik dan vaak ook nog wel de naam. En ik groepen waar iedereen zijn naam moet zeggen ben ik vaak de helft alweer vergeten voordat het zover is dat iedereen klaar is. Op donderdagmiddag weet ik van een paar dames de naam en de rest is voor mij een gezicht wat ik ken en dan naam ????. Wat was jou naam ook alweer. Dus lieve meid schaam je maar niet je bent niet de enige met dit euvel.
BeantwoordenVerwijderenEn dat dat bij blogdames nog lastiger is heb ik onlangs mogen ervaren, want dan heb je er ook nog eens geen gezicht bij he Lynda uhh Diana ;)) Ik ben er ook zooooo slecht in. Ik hou m'n hart vast wanneer ik 1 okt in mijn nieuwe job begin, ken er werkelijk niemand, heb al gevraagd of ze geen smoeleboek kunnen maken!
BeantwoordenVerwijderenPS dat ik nou uitgerekend op jouw blog als woordverificatie 'Frietes" in moet voeren.
Joeltje, aangenaam!
BeantwoordenVerwijderenEn ik heb dat dus in het begin altijd, sinds kort herhaal ik dus altijd als iemand een handje geef, de naam van die persoon. Als in `hallo Diana`. Het voelt gekunsteld, maar het werkt..
Hahaha, dat heb ik ook. Vanmiddag nog werd ik aan iemand voorgesteld terwijl ik eigenlijk met iets heel anders bezig was. 10 Seconden later wist ik zijn naam niet meer. Da's pas erg!
BeantwoordenVerwijderenGeweldig geschreven weer. Wanneer kunnen we je memoires in boekvorm krijgen. Krijg je echt goede zin van!
BeantwoordenVerwijderen(ik was bang dat dit een hele enge ziekte is en heb er nog nooit over durven praten... hahahahahaha)
Je bent geweldig, echt waar!