Struisvogelpolitiek en Marieke's Inwendig Onderzoek

Marieke is nu twee jaar bij mij in dienst. De oude Marie gaf het op, zag het niet meer zitten en gaf de pijp aan Maarten. Schrik alom, want ik sprokkel niet zo één, twee, drie de benodigde cash bij elkaar om een nieuw wasmachine aan te schaffen. Maar goed, na wat telefoontjes, gesprekjes en smeekbedes, werd de lening bij de gemeente uitgebreid en kon ik alsnog op zoek gaan naar een ander trouw beessie. Vol moed, en met een gevulde portemonnee stapte ik de M.ediaMarkt binnen, alwaar een pracht van een goed gelabelde Z.anussi mijn aandacht trok. En natuurlijk wilde ik bij aanschaf geen extra garantie, want ik ben erg koppig en geloof heilig in de kracht van Z.anussi.
Sinds een paar weken begon Marieke wat mankementjes te vertonen. Geen probleem. Gewapend met brilletje, aanschafbon en garantiebewijs, ging ik gezellig naast Marieke zitten om te overleggen wat te doen. En daar waren we al snel uit. De garantie was net een maand verlopen. Ik sprak Marieke even liefkozend toe, klopte haar op haar volle buik en besloot net te doen alsof er niets aan het handje was. Ja, ik beken, zo nu en dan steek ik mijn kop in het zand en doe alsof mijn neus bloed. Alles in de hoop dat ik een inschattingsfout heb gemaakt. Maar dat had ik dus niet....
Gisterenavond laat waren we op een breaking-point aangekomen. De deur ging niet open, en mijn mooie witte was lag als een zeiknatte grijze brei in de trommel. Paniek!!! Veuls gedraai aan knopjes, zonder resultaat. Dus hoppa, slangetje eruit, water weg laten stromen (heuls, heuls langzaam), maar niets. Nog meer draaien aan knopjes, alle programma's geprobeerd, maar nog steeds niets. En toen vulde mijn hoofd zich met visioenen van stapels en stapels was, drijfnatte badkamers en monteurs die pas over 3 weken beschikbaar zijn en een maandsalaris verdienen aan voorrijkosten, terwijl ik een stille dood sterf tussen alle vuile was. Het werd tijd voor mijn laatste troef: Het Filter (Want weet U, mijn kennis over wasmachine-onderdelen reikt niet veel verder!) Na 30 minuten zwotend te hebben gehannest om de dop eraf te draaien (en ik geef toe, zo nu en dan mis ik een portie manskracht) kwam het filter los. Dames, geen vuiltje te bekennen! Zelfs geen zeepresten! Terwijl de moed in mijn schoenen zonk, of beter, het water mijn schoenen in liep, besloot ik Marieke te onderwerpen aan een inwendig onderzoek. Ik wurmde twee vingers naar binnen, maar kon niets vreemds voelen. En omdat ik niet snel tevreden ben, én ik ook nog eens erg koppig ben, én het idee veuls geld uit te moeten geven mij niet aanstond, heb ik het een tweede en zelfs een derde keer geprobeerd. En toen gebeurde het!! In de afvoerpijp, mondt een ander pijpje uit. En daar zat iets dat er niet thuis hoorde! Met een haaknaald en een pincet, want ja, veel mannendingen liggen hier niet in huis, ben ik gaan frummelen.... Zie hier het resultaat:

Dit zijn harde feiten Dames!!! Men kan er niet meer omheen draaien... Wasmachines leven langer met een sportsok!! En het Mysterie der Verdwenen Sokken krijgt een Happy End!!! (klikkerdeklik voor degenen die die eerste klik hebben gemist)
Marieke ligt nu even bij te komen. (Nadat ik natuurlijk heb geprobeerd of alles weer naar behoren functioneert)