Het eerste traject van deze dag zit erop, en ondanks alle goede tips, heeft mijn koppie toch "plof" gedaan (klonk eerder als het doorbreken van de geluidsbarrière)
Ik heb gerend (van kinderdagverblijf naar huis), gezumbaaaaaa'd (met keiharde muziek) en heb mijn Vervelende Ex-lijstje bijgewerkt, vriendinnen om advies gevraagd en tussen de bedrijven door aan verplichtingen voldaan. Toen viel het niet meer te redden, het moest eruit en wel direct naar de Veroorzaker van al het Kwaad: Ex dus. Dus de telefoon gepakt, en de confrontatie aangegaan. Eigenlijk is het natuurlijk erg triest, dat twee mensen die ooit zo veel van elkaar gehouden hebben om een kind samen op de wereld te zetten, op dit niveau moeten belanden. Dieptriest, dat er zo enorm weinig goodwill is om een constructieve discussie aan te gaan. Het voelt sowieso niet fijn voorwaarden te moeten stellen aan de omgang tussen vader en dochter, ik beken, ik heb er een traantje om gelaten. Maar het kan niet anders. Ik heb mijn laatste troef uitgespeeld en hem erop gewezen dat alleen ik het voogdijschap heb over onze dochter. Het gaat niet langer om afspraken maken, maar over mijn voorwaarden tot omgang, na te leven.
Zes weken na de geboorte van Uk, verliet hij mijn leven (= heb hem eruit gedonderd) en met mijn ups en downs red ik het uitstekend met Ukkie. Er zijn nu bijna 2 jaar verstreken waarin in echt hard mijn best heb gedaan een fatsoenlijke relatie omwille van onze dochter er op na te houden. Iedere keer langzaam torens van vertrouwen opbouwen, om ze met één klap om te zien worden geschopt. De torens werden steeds minder hoog. Mijn zin om mijn best te doen is verdwenen. Rode Kaart Tijd. Een time-out.
En ik voel me nu al schuldig (wat is dat toch met vrouwen en schuldgevoel???) Het is over een week Vaderdag en drie dagen later Uk's verjaardag. Uitstellen?
Ik ben gewoon te teerhartig, te naïef, een zachtgekookt eitje. Pfffffffff!!!!
En in deze state of mind ga ik de tweede helft van de dag in......
Weg met dat schuldgevoel, gooi maar over de schutting. Het is goed dat je jezelf hebt uitgesproken, bouwen is moeilijk en lukt niet als een ander je bouwsels steeds omgooit of afbreekt. Sterkte de 2e helft van de dag.
BeantwoordenVerwijderenEnne mooi die rodekaartsymboliek, qua voetbaldag dan zeg maar...
Herkenbaar! Ik ben nooit meer on speaking terms gekomen met m'n ex, maar gelukkig tussen hem en de kids gaat het goed en zien ze hem om de week, zoals ook was afgesproken.
BeantwoordenVerwijderenEn waarom zou jij je schuldig voelen om iemand die steeds jouw vertrouwen beschaamd.
Sterkte de rest van de dag!
Doe wat in het belang van Uk is en in jouw belang. Ex heeft zijn rechten volgens mij al lang verspeeld.
BeantwoordenVerwijderenWat een humor weer ;)
BeantwoordenVerwijderenMijn mening erover; Nu kan je hem nog uit haar leven bannen. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt en hoe vaker je uk eronder moet lijden. Zeker als ze alles meer gaat begrijpen.
Beperk het contact tot enkele momenten per jaar (zoals verjaardagen). Wedden dat ie zich dan aan de afspraak houdt?
Verder: dikke knuffel voor jou!
Nou ik heb ook een ex en een man die een ex vrouw heeft dus ik zie beide kanten zeg maar....
BeantwoordenVerwijderenMijn ex kan ik soms achter het behang plakken , echt , ik bel en schreeuw wel eens, stuur hem mails waarin ik flink tekeer ga , maar altijd gaan mijn kinderen naar hun vader. Dat hij niet dezelfde regels heeft dan mij , is niet leuk, kan ik me kapot over ergeren .
Maar ik zal nooit een kind bij zijn/haar vader weghouden.Hoe stom pa ook is , hoe dom hij ook doet, hoe onlogisch alles soms lijkt , het is en blijft de vader. En een kind , elke kind, heeft recht op zijn/haar vader. En natuurlijk moet het allemaal in perspectief gezien worden als pa slecht is voor de kinderen is het een andere zaak maar anders....
Dus ik ben het niet eens met buffertje , tuurlijk ken ik jouw geval niet goed genoeg om te oordelen , maar denk na want ooit gooit je kind het je voor de voeten als je haar weghoudt bij pa, kinderen blijven nl altijd loyaal tegenover hun ouders hoe stom die ook zijn of doen...